Samba Trip

Obiecane zdjęcia... na Święta:)

2009-12-26T16:01:00.011-02:00

Prawie jak z podręcznika do geografii:)

Co Wam to przypomina???

red. Kaczy jako Karate Kid :)

Wyjątkowo duża komórka:)

Wsparcie mostka...
9- metrowy kaktus... i red. Kaczy:)

Red. Kaczy i dużo kaktusów

Gdzieś na największej pustyni solnej świata.

podróżniczka Ania na stylowym pick-up'ie;)

trochę fizyki na środku niczego...;) Czy ktoś potrafi to rozszyfrować????:)

Już w Polsce!!:)

2009-12-18T22:34:00.009-02:00

Wita Red Kaczy:)

Chcialem poinformowac wszystkich drogich czytelnikow, szczególnie tych trochę mniej zorientowanych (którzy witali nas w Polsce już kilka dni temu:p), że wczoraj tzn. 18 grudnia w godzinach porannych Wasi kochani redaktorzy naczelni zawitali na Polskiej Ziemi!!:)

Co prawda umieramy z zimna (jest okolo -15 stopnii, a w Sao Paulo bylo +35, roznica 50 stopni!!), nie ma palm i nie za bardzo można chodzić w krótkich spodenkach i havaianasach... no ale i tak jest super i bardzo się cieszymy, że do Was wrócilismy!!:)

To tyle. Czas na podziekowania, podsumowania i ostatniego posta jeszcze przyjdzie...

Klaniam sie,
Zziębnięty Red. Kaczy

Ostatni post z Brazylii

2009-12-16T11:32:00.002-02:00

Witam po dluzszej przerwie!

kontynuujac watek red. Kaczego- po spedzeniu upojnej niedzieli na urokliwym placu w Santa Cruz, poznym wieczorem udalismy sie na lotnisko. Tam, w koncu, po wielu, wielu probach udalo nam sie wreszcie kupic bilety na samolot do Sao Paulo:)

Ze samolot byl o 4 rano, to noc spedzilismy na lotnisku spiac. W samolocie rowniez spalismy:) Chociaz podrozniczka Ania miala troche z tym problemow- pech chcial, ze usiadla kolo jakiegos starego dziada, ktory wrzeszczal cala (prawie cala:P) podroz:)

W Sao bylismy ok. 9.30- czekala nas 1,5 godzinna przeprawa z Guarulhos do centrum. I znowu jakos sie udalo:) Na uczelni czekal na nas kolega Fabio, ktory ugoscil nas przez dwa dni (dokladniej 3 dni i 2 noce;). A dwa dni uplynely nam na spotkaniach ze znajomymi (niestety wiekszosc z nich wyjechala, wiec spotkan az tak duzo nie bylo), chodzeniu po sklepach i odwiedzaniu "bliskich" dla nas miejsc...

Teraz juz tylko kilka godzin i bedziemy w samolocie relacji Sao Paulo- Zurich.

Poniewaz relacja jak widzicie jest wyjatkowo krotka, pozwole sobie na kilka slow od siebie...

Nie myslalem, ze tak ciezko mi bedzie wyjezdzac z Sao Paulo i Brazylii. Strasznie podoba mi sie ten klimat, ludzie, ich kultura, a nawet jezyk, ktory dla wiekszosci osob, ktore mowia po hiszpansku wydaje sie byc co najmniej "brzydki". Stwierdzam, ze Brazylia, to swietne miejsce, chociaz i tak pewnie wraz z red. Kaczym poznalismy jej mala czesc. Osobiscie zdazylem sie nia zachwycic, i to nie raz:)

Zdjecia z ostatnich przygod w Boliwii postaramy sie zamiescic w najblizszym czasie (sorry za tak dluga zwloke!!)

Nastepny post, ten podsumowujacy, juz z Polski:)

ostatni Hawk z poludniowej polkuli...

red. Oszkl:)

Jeden z ostatnich postow

2009-12-12T22:16:00.003-02:00

Witam wszystkich wiernych czytelnikow!

Tak jak napisalem w tytule, jest to jeden z moich ostatnich postow na blogu... az sie lezka w oku kraja:)
Ten weekend spedzamy w Santa Cruz, ostatnim juz miescie na naszej 2,5 misiecznej trasie. W poniedzialek lecimy do Sao Paulo na dwa dni pozegnac sie znajomymi i spakowac sie... no a w czwartek bedziemy juz w Europie! Na poczatek Zurych, potem kilkanascie godzin w autobusie (po tym co do tej pory przezylismy to dla nas drobnostka), no i w piatek rano zawitamy na Polskiej Ziemii!!:) Wreszcie!!:)

Zanim to wszystko stanie sie juz historia napisze Wam co sie dzialo od czasu ostatniego posta do tej pory...
Tak wiec przezylismy droge smierci!:)
Kolejny dzien spedzilismy w La Paz snujac sie po miescie, troche zwiedzajac, jedzac obiad ze 3 razy i odwiedzajac lokalne targowiska:) Udalo nam sie tez zakupic bilet autobusowy do kolejnego boliwijskiego miasta.... Uyuni. Miasta niczym sie nie wyrozniajacego ale znajdujacego sie w sasiedztwie najwiekszej pustyni solnej Swiata.

12-godzinna, nocna podroz z La Pas do Uyuni nie nalezala do najtrudniejszych i minela dosc szybko:)
Jedyna niemila rzecz jaka nas spotkala, a dokladniej to red. Oszkla, wydarzyla sie po drodze na dworzec autobusowy.
Male boliwijskie dziecko, ktore najwyrazniej cierpialo na chorobe lokomocyjna... ¨obzygalo¨ red. Oszkla:) Najpierw ptak przy obs***** wyspie, a teraz dziecko... jak pech to pech:)

Do Uyuni dotarlismy o 8 rano. Od razu zostalismy zaatakowani przez pracownikow agencji turystycznych oferujacych wycieczki na pustynie. Kazdy mial dla nas ¨best price¨:)
Zdecydowalismy sie na 3-dniowa wyprawe, w sklad ktorej wchodzila oczywiscie pustynia solna Salar de Uyuni, wyspa kaktusowa, kilka pieknie polozonych lagun, gejzery, cieple zrodla, grzyby skalne... i to chyba wszystko:)
Wydawac by sie moglo, ze malo tego jak na 3 dni ale wszystkie atrakcje polozone sa dosc daleko od siebie, a poza tym na teranach pustynnych... po ktorych za latwo sie nie jezdzi.
Cala trase pokonalismy w kilkunastoletniej Toyocie Land Cruiser, aucie prawie niezniszczalnym (wg. prowadzacych program Top Gear),
Oprocz naszej swietej trojcy, podrozowal z nami Anglik, Francuzka i obywatel US&A. Byl jeszcze pracownik agencji turystycznej, ktory byl jednoczesnie:
1. kierowca
2. przewodnikiem
3. kucharzem
4. lekarzem
5. mechanikiem
a do tego cholernym wariatem!!:)

Cala wyprawa byla bardzo udana. Najwieksza atrakcja byla niewatpliwie pustynia solna, na ktorej zrobilismy serie z kilkuset zdjec!! Kilka nawet wyszlo:)
Trzeciego dnia z samego rana osiagnelismy najwieksza wysokosc calej naszej 2,5 miesiecznej wyprawy... 5050m!! To jakies 250m wiecej niz Mont Blanc (najwyzszy szczyt Europy jak cos:))
Noclegi, a szczegolnie drugi, spedzilismy w troche spartanskich warunkach... prysznicow nie bylo, a poza tym bylo strasznie zimno!! No ale przezylismy:)

Taka dodatkowa atrakcje zafundowal nam nasz kierowca, ktoremu cos sie pomylilo i myslal, ze jest kierowca rajowym startujacym w Rajdzie Paryz-Dakar:)
Jezdzil jak wariat!! Wszystkich wyprzedzal, wpadal w poslizgi na zakretach!
Dobrze, ze ta Toyota wiecej jak 100km/h nie mogla jechac.
Te wszystkie jego popisy zakonczyly sie na tym, ze podczas proby wyprzedzania jednego z jeepow, wpadl na wielki kamien, wyrzucilo nas do gory i jak spadlismy to walnelismy w drugi kamien:) Efektem bylo rozwalone kolo i zderzak, ktory musial zostac przywiazany sznurkiem zeby nie odpadl:)

Na koniec 3-dniowej wycieczki czekal nas jeszcze 8-godzinny powrot do Uyuni. Straszne przezycie, gdyz boliwijskie drogi to jedna wielka dziura, a pokryte asfaltem jest moze kilka glownych drog panstwa:)
Aha! Podrozniczka Ania zgubila spiwor... tzn zostawila w jeepie :/

Oczywiscie spoznilismy sie na autobus do kolejnego miasta... Potosi.
Musielismy wiec przenocowac z jednym z pieknych Uyunskich hoteli.
Rano podczas placenia za nocleg pani recepcjonistka podjela probe oszukania nas na 30 boliwianow (12zl), no ale jak zawsze bylismy czujni i sie nie dalismy:)

Do Potosi jechalismy jedynie 7 godz. Glowna atrakcja miasta jest sasiedztwo wielu kopalni srebra, oraz fakt, ze jest to podobno najwyzej polozone miasto Swiata.

Jako, ze wyprawa na pustynie solna troche dala nam w kosc i bylismy strasznie zmeczeni to tylko ja i podrozniczka Ania zdecydowalismy sie na pol-dniowa wycieczke do kopalni srebra.
Wystartowalismy o godz 8.30 rano, najpierw ubrano nas w specjalne gornicze ciuszki (spodnie, kurtki, kaski z oswietleniem i gumofilce), a potem wybralismy sie na gorniczy market w celu zakupienia prezentow dla pracujacych w kopalni gornikow:)
Jest to juz utartym zwyczajem, ze turysci daja drobne podarki gornikom za to, ze podczas zwiedzania przeszkadza im sie w pracy... nie moga w tym czasie wysadzac korytarzy:)
Do podarkow naleza: napoje, liscie koki do rzucia oraz laski dynamitu!!:)
Tak, tak... laske dynamitu mozna bez problemu kupic w Potosi za 20Bs (8zl).

Kopalnia do ktorej my sie wybralismy znajdowala sie na wysokosci 4500m, pracowalo w niej akurat okolo 150-200 gornikow. Sa to tylko mezczyzni w wieku od okolo 13 do okolo 50 lat. Przepracowywuja oni tutaj cale swoje zycie. Bardzo czesto spotyka sie cala rodzine, np. ojca z kilkoma synami.
Jest to bardzo niezbezpieczna praca. W samych tylko wypadkach wewnatrz kopalni ginie okolo 25 gornikow rocznie.

Srednie wynagrodzenie gornika nie jest za wysokie, bo wynosi okolo 1000Bs (400zl). Musi on czasem za to cala rodzine utrzymac. Jest i tak w lepszej sytuacji od wielu mieszkancow Boliwi, ktorzy zarabiaja jedynie krajowe minimum czyli 500Bs (niecale 200zl) miesiecznie!

Po dosc meczacej wycieczce po kopalni, chodzeniu i czolganiu sie niskimi korytarzami i wdychaniu pylow czekala nas nagroda...
Nie wszystkie dynamity oddalismy gornikom:) hehe:)
Te ktore nam zostaly moglismy sami wysadzic!!:) Oczywiscie przy drobnej asyscie przewodnikow:)
Uwierzcie mi, ze niezwykle to uczucie trzymac dynamit z zapalonym lontem, majac w swiadomosci, ze zaraz wybuchnie i moze z Ciebie nic nie zostac:)

To by bylo na tyle atrakcji w Potosi. Wieczorem pojechalismy do Sucre, pieknego kolonialnego miasta, stolicy konstytucyjnej Boliwi.
Podroz trwala jedyne 3 godziny, wiec jeszcze nie zdazylismy dobrze usiasc, a juz trzeba bylo wysiadac:)

Co mysmy robili w Sucre?? Hmmm...
Jedlismy, pilismy, robilismy zakupy, lezelismy, spalismy, gralismy w karty, siedzielismy przed komputerami, no i znowu jedlismy:)
To by bylo na tyle atrakcji w Sucre:) No ale tak jak pisalem.... piekne miasto:)

No i teraz uwaga, uwaga... godzina 18.00, 12 grudnia, dworzec autobusowy w Sucre... rozpoczyna sie nasz ostatni przejazd autobusem podczas tej 70 dniowej wyprawy!!:) Jedyne 14 godzin:)
Majac w swiadomosci, to ze to juz ostatni raz, bylismy przekonani, ze juz nic nie moze nas zaskoczyc albo wyprowadzic z rownowagi........ a jednak:)

Prosze Was bardzo.... niech ktos przyleci do Boliwi i wytlumaczy tutajszym kierowcom, ze amortyzatory z autobusach sie wymienia!!
A jezeli juz nie ma sie pieniedzy na wymiane to nie jedzie sie jak wariat droga dziurawa jak ser szwajcarski!!
Domyslacie sie pewnie, ze ¨niezle¨ nas wytrzepalo. Momentami czulem sie jak na kolejce gorskiej w Disneylandzie:) Na gorskich zakretach nie dawalo sie usiedziec w fotelach! O czytaniu ksiazki mozna bylo zapomniec! Rzeczy z polek spadaly jak podczas trzesienia ziemii, a nasze buty albo wody mineralne znajdywalismy na drugim koncu autobusu!! Istna masakra!
A najgorsze jest to, ze pani siedzaca obok nas wiozla w koszu na bielizne... cala grupke szczeniakow!!!! Jak sie okazalo, nie za dobrze znosily one podroze autobusami... czyt. bylo mokro i smierdzaco :/

Na koniec zaczalo jeszcze bardzo mocno padac! No a autobusy w Boliwi nie sa za bardzo szczelne... bo po co?! Przeciez w niczym to nie przeszkadza, ze bagaze podroznych leza w kaluzy i wszystko im moknie!!

Tak wiec dojechalismy dzisiaj do Santa Cruz i suszymy nasze rzeczy:)

Aha! Jak do tej pory to tylko spalismy, jedlismy i bylismy na lotnisku w celu zakupu zarezerwowanych przez nas wczesniej biletow.... niestety pierwsze proba okazala sie nieudana:/
Jutro drugie i ostatnie podejscie... trzymajcie za nas kciuki bo jak sie nie uda to nie przylecimy na Swieta i nie bedzie prezentow:)

Moje uszanowanie,
Red. Kaczy

Ps1. Jeszcze taka ciekawostka na koniec. Wliczajac ten ostatni autobus, spedzilismy do tej pory w srodkach komunikacji..... uwaga, uwaga!! 336 godzin!! Co daje rowno 2 tygodnie!! 1/5 calej naszej wyprawy!!
Ps2. Jezeli tylko w niedziele w Boliwi sa otwarte kafejki internetowe to jutro wrzucimy troche zdjec...

Droga śmierrrrrci....

2009-12-04T03:14:00.022-02:00

I znowu red. Kaczy lapie sie za pioro... tzn za klawiature:)

Poprosilem red. Oszkla zeby zostawil mi do opisania nasza ekstremalna wyprawe rowerowa, na ktora wybralismy sie pierwszego dnia po przyjezdzie do La Paz.
Co prawda dlugo juz ja planowalismy ale celowo wspominamy o niej dopiero teraz... celem bylo oszczedzenie nerwow co niektorym czytelnikom:)

Mowa o wyprawie na rowerach na najniebezpieczniejsza droge Swiata, tak zwana ¨Droge smierci¨.

Czemu taka nazwa?
Otoz na tym ok. 70km odcinku gorskiej drogi, zaczynajacym sie na wysokosci prawie 4800m, a konczacym na 1100m, co roku ginie bardzo, bardzo duzo ludzi. Nasz przewodnik powiedzial nam, ze jest to okolo 150-200 osob rocznie!!
A wszystko dlatego, ze droga jest:
1. bardzo waska (szerokosc jednego samochodu)
2. bardzo kreta (nie widac czy cos jedzie z przeciwka
3. nawierzchnia jest gorsza od polnej drogi (kamienie, wyboje, strumienie przeplywajace przez droge)
4. z jednej strony ma sie sciane ze skal, a z drugiej kilkusetmetrowa przepasc
5. Boliwijscy kierowcy jezdza jak wariaci

Wyprawa na taka droge moglaby okazac sie czystym szalenstwem....
a jednak jest to glowna atrakcja oferowana przez wszystkie biura podrozy w La Paz:)

Po przejazdzkach boliwijskimi autobusami i zapoznaiu sie ze standardem uslug oferowanych w Boliwi zdecydowalismy sie na jedno z drozszych biur, ktore oferowalo:
1. bardzo dobre downhillowe rowery
2. kaski, ochraniacze na kolana i lokcie, gogle, rekawiczki, kurtki i spodnie
3. po dwoch przewodnikow na kazda grupe
4. jechal za nami samochod wyposazony w bardzo dobry sprzet do ratowania ludzi w bardzo trudnych warunkach (dalo sie zauwazyc specjalne nosze i kolnierze do usztywniana w przypadku uszkodzenia kregoslupa)

Tak wiec zaczelismy nasza jednodniowa wycieczke o godz 8 rano. Spod biura podrozy zawieziono cala nasza grupe (nasza trojka, trzech Francuzow i dwie Australijki) specjalnym busem z rowerami na dachu na wysokosc 4800m gdzie przydzielono nam caly sprzet i udzielono informacji na temat bezpieczenstwa. Wysokosc byla tak duza, ze ciezko bylo nam oddychac!

No i ruszylismy... pierwsze 30km przejechalismy w bardzo szybkim tempie, bo jest to odcinek asfaltowy. Pokonalismy go w troche ponad pol godziny rozwijajac predkosci ok. 60-70km/h!:)
Krajobraz przy drodze nie napawal optymizmem gdyz co kawalek mijalo sie cale ¨lasy krzyzy¨ w miejscach gdzie np autobus pelen ludzi spadl w przepasc...

Po przejechaniu pierwszego odcinka, zaplaceniu na specjalnych bramkach oplaty za ¨utrzymywanie dobrego stanu drogi smierci¨ (smiechu warte!) rozpoczela sie prawdziwa zabawa... asfalt sie skonczyl, a zaczela sie droga opisana powyzej:)
Ponownie dostalismy instrukcje na temat bezpieczenstwa. Z przodu jechal jeden przewodnik, potem cala grupa jeden za drugim, a na koncu drugi przewodniko-mechanik z samochodem.

Ciezko to opisac... jazda byla bardzo pasjonujaca! Emocji co nie miara!
Trzeba bylo jechac w duzym skupieniu aby stawiac czola wszystkim przeszkodom na drodze, takim jak: rzeka pojawiajaca sie na srodku drogi, wodospad spadajacy dokladnie na droge, duze zwezenia, bardzo ostre zakrety, no i najwazniejsze... wielka przepasc znajdujaca sie czasem w odlegosci mniejszej niz 1m od twojego roweru!

Po drodze mielismy co chwile postoje na zdjecia, na jakies male przekaski przygotowane przez organizatora oraz naprawianie rowerow...
Wraz z red. Oszklem spowodowalismy dwa takie postoje gdyz obaj ¨zlapalismy gume¨. Podrozniczka Ania obchodzila sie duzo lagodniej ze swoim rowerem:)

Nasza grupa okazala sie wyjatkowo sprawna i bardzo szybko zjechalismy na sam dol.
Warte uwagi jest to, ze mielismy okolo 3700m przewyzszenia! Na gorze na wysokosci 4800m bylo bardzo zimno i obok drogi lezal snieg, a na dole przywitala nas prawdziwa dzungla z egzotyczna roslinnoscia i temperatura grubo ponad 30 stopnii:)

Jako nagroda za wielki trud czekala na nas restauracja z basenem:)

To by bylo na tyle. Moze i wydaje sie to troche niebezpieczne i nieodpowiedzialne ale tak naprawde jest to wszystko bardzo dobrze zabezpieczone i zorganizowane... swiadczyc moze o tym fakt, ze w tym roku zginelo tylko dwoch turystow na rowerach:)

A teraz troche zdjec:

Tak sie zaczelo

Najpierw byl asfalt...

a potem juz tylko gorzej...

i gorzej...

i jeszcze gorzej!

Ekypa w komplecie na poczatku...

i na koncu

Red. Kaczy jeszcze pelen sil na wys 4800m

Stroj na wysokosci powyzej 4000m...

i na wys 1500m

Wasi redaktorzy

Tak jak pisalem... nie wszystkim sie udalo

Troche zdjec do tekstu red. Oszkla...

2009-12-04T01:17:00.018-02:00

Lago Titihaha (wersja oryginalna)

i znowu...

i znowu...

bede nudny... i znowu!!:)

Gorace powitanie na jednej z plywajacych wysp:)

Miejscowa z jednej z wysp

A to miejscowy rozrabiaka:)

Co trzy glowy to nie jedna...

Tance w Peru, vol.1

Tance w Peru, vol.2

My na ludowo.... HEJ!!:)

Na koniec mala wpadka red. Oszkla:)

Troche o Peru, troche o Boliwii:)

2009-12-03T21:01:00.005-02:00

Wita red. Oszkl:)

no i mamy juz grudzien... Powiem Wam szczerze, ze wyjatkowo ladny ten grudzien tego roku:P

Pisze juz z Boliwii, dokladniej z La Paz. Ale oczywiscie zostaje spora luka do wypelnienia, czyli nasza koncowka w Peru oraz poczatek w Boliwii, co w rezultacie daje Machu Picchu (relacja slowna;) oraz jezioro Titicaca (strona peruwianska i boliwijska). Jest jeszcze mala niespodzianka, ale o niej w nastepnym poscie:)

Co do Machu Picchu- ogranicze sie do opisu wyprawy, nie skupiajac sie na mojej subiektywnej opinii, bo wtedy nikt z Was tego posta by do konca nie doczytal:P Tak jak juz wczesniej wspomnialem, wybralismy droge semi-alternatywna. Alternatywna, a to dlatego, ze nie wsiadlismy wraz z wiekszoscia emerytow i rencistow do cholernie drogiego pociagu jadacego z Cuzco do Aguas Calientes (monopolista winduje masakryczne ceny, a ze Machu to numer 1 calej Ameryki Poludniowej, to wiekszosc ludzi tym jezdzi), a zdecydowalismy sie na droge okrezna. Czyli jedziemy z Cuzco do Urubamby, potem Ollaytantambo, a dalej do Santa Maria, Santa Teresa, a na sam koniec do hydroelektrowni znajdujacej sie ok 10km od Aguas Calientes (wioska, z ktorej wybywa sie na Machu Picchu). Jak sie pewnie domyslacie, alternatywna droga jest duzo tansza, ale tez i duzo dluzsza:) Co do przedrostka semi, to dlatego, ze nie robilismy tego na wlasna reke, a wsparlismy sie agencja turystyczna:) jak sie pozniej okazalo, bardzo dobrze na tym wyszlismy - za przejazd w dwie strony, nocleg, wyzywienie i wstep na Machu zaplacilismy 80$.

Wracajac do relacji... pobudka przed 7, o 8 jestesmy juz w busie. Jedziemy, jedziemy, jedziemy. W busie razem z Japonczykiem, para Anglikow i Francuzem spedzilismy ok 9 godzin... Bylo ciezko. Najpierw wspielismy sie po serpentynach z ogromnymi przepasciami na wysokosc 4300m npm, a potem zjechalismy w dol... To byla ta lepsza czesc drogi. Potem zaczela sie znacznie gorsza czesc- droga utwardzona, do Santa Marii w dole kanionu, wzdluz rzeki Urubamba. Tam przeprawilismy sie na druga strone, gdzie wspinalismy sie po stromej drodze. Dodam tylko, ze widoki byly niesamowite, ale czasami trasa byla tak waska, ze jak sie spojrzalo przez okno busika, to nie bylo widac drogi... ok. 17 dojechalismy na miejsce. W ramach relaksu poszlismy jeszcze na gorace zrodla (dla wtajemniczonych: Aguas Calientes oznacza Gorace Wody). W tym miejscu, cala nasza trojka bardzo chcialaby podziekowac red. Flisiakowi, z martwego juz bloga, ktory polecil nam ta wspaniala atrakcje... Zrodla byly male, woda smierdziala, ludzi bylo pelno- red. Kaczy wytrzymal 7min, ja 9,5 min a podrozniczka Ania okazala sie najwytrwalsza i przekroczyla magiczna bariere 10min:) Potem jeszcze szama i w kime, bo nastepny dzien zaczynalismy wczesnie....

... a dokladniej o 3.37 (wtedy tez obudzil nas moj budzik:) o 4.10 wymaszerowalismy z hostelu. Bylo ciemno, zimno i siapil deszcz. Po 20 min dotarlismy do zbocza gory, na szczyciej ktorej znajdowal sie nasz cel:) W tym miejscu male wyjasnienie- na Machu z Aguas Calientes sa 2 drogi- pieszo pod gore oraz autobusem za 7$ w jedna storne:) My oczywiscie wybralismy pierwsza opcje. Przewodnik powiedzial, ze potrzeba 1,5 godziny, my bylismy drudzy przy wejsciu, z czasem 40min:D:D Mysle, ze jak jeszcze troche pocwiczymy, to mamy szanse na druzynowe Mistrzostwo Swiata we wchodzeniu na ostatnie pietro Palacu Kultury:D:D

Po 6 bylismy juz w srodku kompleksu:) Machu przywitalo nas mgla, ale to chyba i tak spotegowalo wrazenie. Pierwsze 2 godziny spedzilismy z przewodnikiem (jesli kto bylby zainteresowany historyczno-archeologicznymi informacjami- "zapraszam na pirwa:P"). Ok. 8 zaczelismy wspinaczke na Wayna Picchu, czyli ta "gorke", ktora widac na standardowym zdjeciu Machu Picchu:) No i tutaj juz bylo suuper ciezko. Co prawda znowu bylismy znacznie szybciej niz srednia podawana przez przewonikow, ale wspinaczka po inkaskich schodach (niektore mialy moze z 1m wysokosci), byla masakrycznie ciezka. Ale jak sami widzieliscie, widok z gory rekompesnowal kazda krople potu:D

Machu pozegnalo nas deszczem. O 12 bylismy juz na dole. No i oczywiscie taka sama droga powrotna... 9h w busiku:)

Tego samego dnia pojechalismy do Puno, nad jeziorem Titicaca, ktore jest najwyzej polozonym zeglownym jeziorem Swiata (3800m npm). Dodam, ze w w nocnym autobusie red. Kaczy i ja zamarznelismy (dokladniej rece i nogi- bylo nawet widmo amputacji z powodu odmozenia:P), pod . Ania ocalala tylko dzieki cieplemu spiworowi:D

W Puno wykupilismy wycieczke po jeziorze. Na poczatek odwedzilismy slawne plywajace wyspy, gdzie zyja ludzie poslugujacy sie wylacznie jezykiem Quechua:) Widzielismy, jak buduja sobie te wyspeki (z trzciny), jak wyglada ich domki, ubrania itd itp. Ciekawe, ale bardzo nastawione na turystow- tu kup to, tam daj napiwek... No ale biznes, to biznes:) Nastepnie poplynelismy na wyspe Amantani, gdzie ugoscila nas miejscowa rodzina:):) Bylo bardzo klimatycznie...:) Wieczorem wybralismy sie na miejscowa impreze, gdzie red. Kaczy i ja zrobilismy furore (glownie kolorem skory i wzrostem:P) wsord peruwianskich nastolatek:) I tutaj ciekawostka- przez 2 tygodnie w Peru i prawie tydzien w Boliwii nie spotkalem jeszcze czlowieka miejscowego, ktory bylby wyzszy ode mnie:) red. Kaczy rowniez nalezy do wiezowcow...

Nastepnego dnia rano zjedlismy typowe niedzielne sniadanko i wyruszylismy na wyspe Tequile:) Nie obylo sie bez atrakcji. Jezioro jest calkiem spore (drugie w Ameryce Poludniowej), a ze wialo bardzo mocno, to nasza lodeczka rzucalo w kazda strone:) Ofiar nie bylo, chociaz czasami bylo bardzo blisko... Druga wyspa nie wyroznila sie niczym specjalnym. Wieczorem wrocilismy do Puno. W poniedzialek pojechalismy do Copacabany (nie mylic z plaza w Rio!!!), gdzie pojechalismy na Isla del Sol. Wyspa jest zdecydowanie najladniejsza na jeziorze- widok osniezonych gor i fal na jeziorze jest niesamowity:) Niestety padalo, wiec rano nastepnego dnia pojechalismy do La Paz:) Dodam tylko, ze nasz hostel znajdowal sie 300m wyzej, niz port, a wejscie po stromych schodach z 17kg pelcakiem nie nalezalo do najprzyjemniejszych:)

O tym, co robilismy w La Paz (wierni Czytelnicy powinni sie juz domyslac:P), w nastepnym poscie red. Kaczego:)

Wiem, ze tym razem bylo dlugo (bardzo dlugo), ale mam nadzieje, ze chociaz jedna osoba doczytala do konca....:)

Hawk!!

red. Oszkl

PS. W Boliwii jest jeszcze taniej niz w Peru- np. za dwudaniowy obiad, deser i piwo zaplacilismy po 8zl:)

Machu Picchu

2009-11-28T01:14:00.017-02:00

Co ja Wam bede duzo pisal... zobaczcie zdjecia!

Machu Picchu o swicie...

Ja z podrozniczka Ania... rowniez o swicie:)

Wasz red. Oszkl

oraz Wasz red. Kaczy

Widok na Machu Picchu z Wayna Picchu

i troche inne ujecie...

Red. Oszkl na szczycie Wayna Picchu...

i ja tez

Nie wiem co...

Sama poprosila o zdjecie... naprawde

Latajac nad Machu Picchu, cz.I

Latajac nad Machu Picchu, cz.II

Wiecej niz jedno zwierze...

Gdzies na trasie...

Jak z widokowki...

to tez:)

Klaniam sie,
Red. Kaczy

Swiet(n)a Dolina Inkow ;)

2009-11-25T00:36:00.004-02:00

Klania sie red. Oszkl:)

jak zauwazyliscie, nasza czestotliwosc zamieszczania postow drastycznie wzrosla, a to z tego powodu, ze zblizamy sie do koncowki naszego tripa, a jak to kiedys powiedzial pewien Leszek: "prawdziwych mezczyzn poznaje sie nie potym, jak zaczynaja, ale po tym jak koncza..."

Ale do rzeczy. Jak juz napisal red. Kaczy, podroz do Cuzco nie nalezala do najprzyjemniejszych, ale za to cel naszej podrozy jak najbardziej nam te niedogodnosci zrekompensowal.

Po pierwsze Cuzco o dziwo malym miastem nie jest... 300 tys ludzi, a cala "metropolia", czyli wraz z okolicznymi wiosko-miasteczkami daje ok. miliona mieszkancow!! Po drugie mamy male problemy z... oddychaniem:) Miasto jest polozone na 3300 m n.p.m. wiec kazde wejscie na gorke (gore), a wierzcie mi, jest ich na prawde SPORO;), konczy sie mala zadyszka:)

Samo centrum jest bardzo, ale to bardzo ladne. Mi osobiscie, jak i podrozniczce Ani, przypomina troche Kazimierz nad Wisla- troszke dalekie skojarzeniem, no ale...

O dziwo, zaraz po morderczej jezdzie nie poszlismy spac:) od razu zabralismy sie za zwiedzanie. Tutejsi mocno sie wycfanili i zeby moc wjesc do wiekszosci ciekawych atrakcji w i w okolicach Cuzco nalezy kupic specjalnego passa, ktory kosztuje ok. 70zl. Po kupieniu takiego bileciku udalismy sie do pobliskich ruin swiatyn, twierdz i innych inkaskich budowli:) Osobiscie zrobily na mnie duze wrazenie, smaczku do wszystkiego dodawaly lamy (na szczescie zadna nas jeszcze nie oplula;) i ubrane w typowe peruwianskie stroje kobiety, sprzedajace koce, reczniki, swetry, czapki, rekawiczki, szachy, figurki, noze... i moglbym tak jeszcze wymieniac kilkanascie linijek. Najpierw dotarlismy po stromych schodach do inkaskiej twierdzy Sacsayhuaman (przez niektorych wymawiane SEXY WOMAN:P), potem do ruin swiatyni Quenco, nastepnie do grobowcow w Tambomachay, a na koniec do Czerwonej Wiezy, czyli Puca Pucara. To ostatnie miejsce bylo "check-inem" dla goncow inkaskich, podazajacych slawnym szlakiem Inkow.

Mala dygresja: w czasach swietnosci imperuim, siec drog inkaskich wynosila kilkadziesiat tysiecy kilometrow, a w cywilizacji, ktora nie znala kola (!!), wiadomosc za pomoca sztafety, potrfila dotrzec ze stolicy, czyli Cuzco, do Quito, dzisiejszej stolicy Ekwadoru w 6 dni!!! Odleglosc prosze sprawdzic na mapie, nie wspomne juz o wysokosciach gor pomiedzy miastami:)

Wracajac do roku 2009:) Po powrocie busikiem do miasta, pokrecilismy sie po centrum Cuzco (wszystko poza jest niewarte zobaczenia:) udalismy sie do knajpki na obiad... a byla to ponownie alpaka- i ponownie bylo PYCHA!!! ale ze wszyscy tutaj mowia o swince morskiej, jako obowiazkowym daniu, to przy okazji zamowilismy u szefa knajpki taka jedna na wieczor:) Wrocilismy do hostelu, gdzie ja poszedlem w kime, a pod. Ania i red. Kaczy udali sie na masaze... Co sie okazalo, taka przyjemnosc w Cuzco kosztuje 20zl za godzine (!!!). Bardzo im sie ta usluga spodobala, red. Kaczy ponoc wybral sobie nawet masaz calego ciala....

Wieczorem, tak jak wspomnialem, udalismy sie na nasza kolacje. I tutaj znowu dygresja:)

Znacie ten zart o swince mosrskiej? Czym rozni sie swinka morska od dziewczyny z polibudy...Niczym, ani to switnka, ani nie morska:P

Wracajac do kolacji... Jakby to delikatnie powiedziec... No nie bylo to mistrzostwo swiata. Podaje sie ja w calosci, tylko przypieczona, bez futerka, ale za to z CALA GLOWA (oczy, uszy, jezyk, nawet ZEBY!!!), wnetrznosciami i nozkami, ktore zawieraly w sobie rowniez pazurki:) Po przelamaniu wielkiej jak Mur Chinski bariery psychicznej, zaczelismy konsumpcje... Jak sie mozecie domyslec, jedna swinka na trojke, to nie za duzo, ale w sumie wystarczylo. Ja wzialem sobie udko, czy jak kto woli, nozke... Jak sie nie mysli o tym, ze wyglada to jak usmazony szczur na talerzu, to smakuje troche jak slony kurczak:) red. Kaczy skusil sie nawet na glowke z zabkami (bedzie pozniej w postaci zdjecia- UWAGA, DRASTYCZNE!!). Po kolacji musielismy szybko udalismy sie do sklepu "zabic smak" Tak skonczylismy dzien pierwszy w Dolinie Inkow.

Dodam jeszcze, ze zarezerwowalismy sobie wycieczke na Machu Picchu;) Szczegoly opisze (opiszemy) w nastepnym poscie:)

Drugi dzien (obiecuje, ze bedzie krocej:P). Wykupilismy sobie wycieczke w miejscowoscie dookola Cuzco: Pisac, ze slynnym tagiem, Urubamba, Olantaytambo, Chinchero i skonczylismy w Cuzco. Powalay niesamowite widoki, ruiny wkomponowane w wysokie gory i zachowane w idealnym stanie tarasy uprawne (niektore z nich dalej sa uzywane przez miejscowych do uprawy wazyw itp). Na koniec zobaczylismy, jak w tradycyjny sposob robi sie te wszystkie czapki, obrusy i szaliki z alpaki. Z tego, co nam powiedziano, to wszystko jest barwione w naturalny sposob (np kolor czerony jest otrzymywany z krwii malych robaczkow zyjacych sobie na kaktusach, a Peruwianki uzywaja tego jak szminki...). Przebieglismy sie rowniez kawalek Szlakiem Inkow, po kilkuset metrach dostalismy sporej zadyszki;) Mysle, ze zdjecia w lepszy sposob oddadza magie tego miejsca:)

To na tyle. Jutro wyruszamy do Aguas Calientes, a 26 listopada, w Swieto Dziekczynienia, od 4:30 bedziemy sie wspinac, a potem podziwiac najslawniejsze miejsce Ameryki Poludniowej- ruiny miasta Machu Picchu:) O tym, jak bardzo zaparlo nam dech piersiach i po ilu sekundach zwiedzania szczeki dotknely ziemi, w nastepnym poscie (wtedy beda rowniez zdjecia:)

Hawk!!

red. Oszkl

PS. Sprostowanie- swiatlo z mojej wspanialej NOKII jest BARDZO J-A-S-N-E!!!:)

Dobra i zla wiadomosc :)

2009-11-24T02:57:00.009-02:00

Witajcie!!

Ja tylko tak krotko i wlasciwie troche od czapy:)
Chcialem sie z Wami podzielic dwiema rzeczami... mila i niemila:)

1. Pamietacie jak pisalem w ostatnim poscie, ze podroz do Cuzco zajmie nam 20godz? Nic bardziej mylnego!!

Podroz ta okazala sie najwiekszym koszmarem naszej calej wyprawy... przynajmniej do tej pory! 37-godzinna podroz psujacym sie autobusem w Argentynie to przy tym pikus:)

Zaczelo sie bardzo niewinnie. Po dokonaniu rozpoznania rynku przewoznikow oferujacych przejazd na trasie Lima-Cuzco wybor padl na firme "Flores", co po hiszpansku oznacza "kwiatki".

Zdecydowalismy sie kupic troche drozsze bilety w standardzie "Cama", co m.in oznacza, ze sa 3 siedzenia w rzedzie i rozkladaja sie do prawie lezacej pozycji. Na dluzszych trasach jest to swietna rzecz. Wyjazd mial byc o 3.30 po poludniu, podroz miala trwac 19-20godz, a podczas jazdy mielismy dostac kolacje i sniadanie...

Tego pamietnego dnia wstalismy dosc wczesnie, spakowalismy sie, przeszlismy sie po okolicy, zjedlismy obiad i okolo 3.10 pojawilismy sie na dworcu.

No i tutaj zaczynaja sie atrakcje:)
Powiedziano nam, ze z powodu stajkow odbywajacych sie z blizej niewyjasnionych przyczyn nasz autobus wyjedzie o 6.45, a nie o 3.30.
No to super, mielismy ponad 3 godz czekania w niezbyt pieknej dzielnicy Peru.
Jedyna rzecz jaka wpadla nam do glowy to odwiedzenie pobliskiego supermarketu, a potem lawki w parku... co bystrzejsi czytelnicy chyba sie domyslaja o co chodzi:)

Pojawilismy sie na dworcu 6.15. Podczas czekania na autobus podeszla do nas glupio usmiechajaca sie Pani i powiedziala, ze nastapila zmiana naszego autobusu z siedzeniami typu Cama na jakiegos starego grata i ze jedyne co moga zrobic to zwrocic nam roznice... no cudownie!!
Nastepnie jeszcze dodala, ze z racji strajkow musimy pojechac "troche" dluzsza droga i podroz potrwa jakies 24-25 godz!
Kiedy zaczelismy juz troche na nia warczec w ramach rekompensaty za niedogodnosci dala nam po 2 miejsca na osobe zaraz przy toalecie:)

Nasz przepiekny autobus wyjechal z okolo 0,5-godzinnym opoznieniem... generalnie calkiem dobry wynik:)
Bardzo szybko sie okazalo, ze w toalecie nie dziala swiatlo, nie ma papieru, jest strasznie brudna, a co najgorsze... strasznie z niej smierdzi!!
Z takich innych dodatkowych atrakcji to w autobusie nie dzialala ani klimatyzacja ani ogrzewanie, na nogi bylo moze z 20cm, a o swietlach do czytania ksiazek mozna bylo zapomniec... tzn byly ale dawaly mniej swiatla niz komorka red. Oszkla... Nokia 6210:)
Generalnie to parada atrakcji.
Aha! O ile kolacja byla jeszcze w miare w porzadku to na sniadanie dostalismy po sucharku.

Noc minela szybko i nie bylo az tak strasznie zimno... natomiast dzien to byl koszmar! Goraco bylo bo klimatyzacja nie dzialala, autobus stawal co jakis czas nie wiadomo po co, wydawal jakies dziwne odglosy, napotykalismy na liczne kontrole policji, itp...
Co do postojow to pozniej sie dowiedzielismy dlaczego tak duzo ich bylo... jakis przeinteligentny pasazer wiozl sobie w luku bagazowym malego pieska, ktory co chwile musial susiu:)

Jedziemy dalej... szybko sie okazalo, ze nasze podwojne miejsca wcale nie sa podwojne. Niestety pomimo dosc ostrych sporow z zaloga autobusu musielismy ustapic miejsca...

Jedynym dluzszym postojem byla 0,5godzinna przerwa na obiad. Wszystko pieknie ale w lazienkach nie bylo wody, a po zjedzeniu posilku okazalo sie, ze nie placimy 11 soli, tak jak nam powiedziala kelnerka na poczatku... tylko 36!! Taka promocja dla turystow:)
Po dosc dlugich klotniach z chyba polowa pracownikow tej pseudo restauracji, zaczeli schodzic z ceny... najpierw bylo jakies 30 soli, potem 24... no ale my, nieugieci negocjatorzy nie zaplacilismy nic wiecej:) Generalnie to ucieklismy:)

No to jedziemy dalej...
Autobus byl juz w tak fatalnym stanie, ledwo jechal i tak w nim smierdzialo, ze zarzadzono nam zmiane autobusu....
Uradowani przesiedlismy sie do bardzo podobnego pojazdu, ktory okazal sie.... jeszcze gorszy!! Lazienka oczywiscie nie miala swiatla, tez z niej strasznie smierdzialo, tez mielismy miejsca zaraz obok niej, tez lampki do czytania nie dzialaly, klima i ogrzewanie tez nie za bardzo... generalnie autobus byl chyba lepszy tylko w tym, ze w miare plynnie jechal:)
Zeby za bardzo go nie chwalic to stale sie przegrzewal i musielismy jechac z otwarta klapa silnika:)
Nie wiem czy to jest jakis standard tej firmy, czy co...

Tak mijaly godziny, a dokladnie okolo 24 godziny, a Cuzco ani sladu.
Podrozniczka Ania poszla zbadac sprawe... najpierw dostala odpowiedz, ze "jeszcze daleko", potem, ze "jeszcze bardzo dlugo bedziemy jechac", a potem, ze "zajedziemy o swicie"!!
Po naszych szybkich obliczeniach wyszlo, ze podroz wydluzy sie do ponad 30godz!!
Otrzymalismy wyjasnienie, ze jakas powodz zalala droge i musimy pojechac kolejnym objazdem:)
Oczywiscie zadnego dodatkowego jedzenia nie dostalismy... jedynie doladowano wiecej pasazerow:)

W nocy odbyla sie jeszcze jedna klotnia z zaloga autobusu o to w jaki sposob siedzimy na naszych miejsach i ze zajmujemy za duzo miejsca... generalnie przestali nas tam do konca lubiec:)
Dodatkowo, chyba na zlosc, wylaczono ogrzewanie, przez co potwornie zmarzlismy!!

Konczac ten horror... zajechalismy na okolo 7.30 rano. Podroz trwala dokladnie 36,5 godziny!! Mozna to uznac za rekord, gdyz podczas wczesniejszej 37godzinnej podrozy w Argentynie mielismy chyba z 5cio godzinny postoj.
Dodam jeszcze, ze Cuzco od Limy dzieli moze jakies 800km!! Szybciej przejechalibysmy ta trase na rowerach!!
Taka rada na przyszlosc... jezeli bedziecie podrozowac po Peru, nigdy nie korzystajcie z uslug firmy "Flores". Zadne kwiatki z tego!!

Tak na poprawe humoru zostala jeszcze pocieszajaca wiadomosc... zycie w Peru nie nalezy do najdrozszych:)
Podczas calego dnia zwiedzania Limy...
kupilem bilet miejski, wypilem sok z wyciskanych pomaranczy, zjadlem dwudaniowy obiad, skorzystalem z uslug pucybuta (pierwszy raz w zyciu), kupilem sobie deser ze swiezych truskawek, znowu wypilem sok z wyciskanych pomaranczy, wrocilem taksowka do hostelu... calosc wyszla mnie.... uwaga, uwaga!! 13zl!!:) No jest drogo:)

To by bylo na tyle. Mialo byc ktorko, a znowu wyszlo dlugo...

Klaniam sie z Cuzco.
Red Kaczy

Kanion Colca i obsr*** wyspa:)

2009-11-20T06:54:00.006-02:00

Ponownie wita Red. Kaczy!!

Po pierwsze chcialbym zaznaczyc, ze celowo przed chwila wrzucilem zdjecia, a dopiero teraz pisze posta... na blogu post bedzie nad zdjeciami i jest chociaz znikoma szansa, ze go przeczytacie zanim przejdziecie do zdjec:)

Znowu nazbieralo sie troche rzeczy...

Red. Oszkl prosil mnie zebym napisal cos o GEJzerach:)
No wiec bylismy tam we dwojke z podrozniczka Ania drugiego dnia pobytu na Atacamie.
Cala wyprawa zaczela sie w o nieprzyzwoitej porze (godz 4.30 rano) kiedy to przyjechal po nas, o prawie godzien spozniony, autobus.
W 3 godz mielismy sie znalezc na wysokosci ok 4300m gdzie znajduja sie wspomniane gejzery.
Nigdy wczesniej nie bylismy na takiej wysokosci! Nawet w Tatrach:)
Dzien wczesniej zostalismy poinformowani jak mamy sie zachowywac, co jesc, no i oczywscie, ze nie mozemy pic alkoholu w nadmiernych ilosciach... na szczescie nie powiedzieli co to znaczy "nadmiernych":)
Same gejzery swietne! Mieszanka wody i pary wodnej wystrzeliwujace na kilkanascie metrow w powietrze!
Oprocz tego zaliczylismy gorace zrodla, ktore powstaly dzieki wspomnianym gejzerom...

Zanim plynnie przeskocze do opisu przygod w Peru jeszcze taka mala ciekawostka...
Pustynia Atacama nalezy do najsuchszych miejsc na Swiecie. W miejscowosci, w ktorej bylismy deszcz ostatnio padal raz w styczniu, raz w lutym, a wczesniej 4 lata temu!

No a teraz Peru.
Redaktor Oszkl juz napisal, ze pierwszym naszym postojem byla miejscowosc Arequipa, gdzie pozytywnie zaskoczyly nas bardzo niskie ceny i bardzo male taksowki:)
Nie mogac sie doczekac dwudniowej wyprawy do kanionu Colca miasto zwiedzilismy dosc szybko koncentrujac sie glownie na scislym centrum. Darowalismy sobie muzea i miejsca z platnymi wstepami. Zaliczylismy kilka kosciolow, ladniejszych uliczek i placow oraz miejscowe targowisko, na ktorym znalezlismy miedzy innymi suszone/smazone (wlasciwie nie wiadomo jakie ale jest zdjecie) male lamy!! Widok nie nalezal do najpiekniejszych.
Okazalo sie, ze miejscowa ludnosc wierzy, ze gdy zakopie sie taka lame w ogrodzie to przyniesie ona szczescie, urodzaj czy cos w tym stylu...
Oczywiscie dlugo nie wytrzymalismy i wieczorem zjedlismy na kolacje mieso z miejsowej Alpaki. Jest to zwierze bardzo podobne do lamy, ma jedynie bardziej porosnieta szyje wlosami. Wiecej szczegolow zna red. Oszkl, ktory stal sie ekspertem w odroznianiu tych dwoch zwierzow...
Mieso oczywiscie pyszne!!

W poniedzialek o godzinie 3 w nocy wyjechalismy autobusem na wycieczke do kanionu Colca, ktory uznawany jest za najglebszy na Swiecie kanion! Osiaga do 4200m glebokosci! Podobno w Peru znajduje sie jeden jeszcze glebszy kanion ale do tej pory nikt go nie zmierzyl:) Co ciekawe rzeke biegnaca przez caly Kanion Colca jako pierwsi przeplyneli Polacy z Krakowa, nadajac wielu miejscowym wodospadom polskie nazwy (np. Wodospad Jana Pawla II). Dzieki popularnosci szanownych Panow dostalismy znizke na cala wycieczke:)
W ogole w Arequipie i kanionie Colca spotykalismy bardzo duzo Polakow! Wczesniej bylo ich na naszej trasie doslownie dwoch, a tutaj... na kazdym kroku Polak! Slyszac na okolo polski jezyk mozna bylo poczuc sie jak w Polsce!

Po dlugiej, kretej i wyboistej drodze o godz 8 rano bylismy juz nad kanionem w jego gornym odcinku o nazwie Cruz del Condor. Nazwa bierze sie z tego, ze miejsce to jest zamieszkane przez olbrzymie, miesozerne kondory, ktorych rozpietosc skrzydel osiaga nawet 3m!!
O dziwo mielismy szczescie i trafilismy akurat na pore kiedy to kondory opuszczaly gniazda i udawaly sie na polowanie:) Nie za komfortowo czuje sie czlowiek kiedy takie wielkie ptaszyska fruwaja mu nad glowa...

Nastepnie pojechalismy do miejsca, gdzie rozpoczelismy nasza dwudniowa, piesza wycieczke po kanionie.
Oczywiscie naszego przewodnika nie bylo w miejscu, w ktorym mial na nas czekac:) Dopiero po dolaczeniu do innej grupy odnalezlismy go na trasie...
Chlopak nazywal sie Paul, nie byl zbyt wygadany ale za to mily (nawet popcorn nam zrobil). W sklad jego grupy wchodzila tylko nasza trojka, dzieki czemu bylismy najmniejsza grupa:)
Wedrowke zaczelismy na wysokosci ponad 3000m. Szlismy bardzo waskim szlakiem nad urwiskiem mijajac po drodze miejscowych wiesniakow z osiolkami, ktore sa jedynym sposobem transporowania potrzebnych rzeczy do wiosek lezacych na dnie kanionu.
Po drodze zatrzymalismy sie na obiad w pieknie polozonej Oazie, w ktorej oczywiscie spotkalismy kilkunastu Polakow, w tym bardzo mila, starsza Pania Marie, ktora prawie zwerbowala red. Oszkla do pracy w jakiejs organizacji non profit na stanowisku informatyka:)

Okolo godz 16, dotarlismy na samo dno.... kanionu oczywiscie:) Byla to przepieknie polozona oaza z drewnianymi domkami i basenami otoczona stromymi i bardzo wysokimi zboczami gor.
Zostalismy zakwaterowani w ledwo stojacej drewniano-trzcinowej chatce. Sciany byly zrobione z jakegos bambusa, a dach ze slomy, tak wiec gdyby zaczelo padac to marny nasz los:) Zamiast podlogi byla ziemia, a lozka byly pozbijane z jakichs drzew:)
Chatka oczywiscie nie miala elektrycznosci, wiec jak okolo godz 18.30 zaszlo slonce to zrobilo sie kompletnie ciemno!! Nawet wlasnych dloni z odleglosci 20cm nie bylo widac!!

Poza lichymi chatkami oaza przywitala nas rowniez basenem (do ktorego wskoczylismy jak jeszcze bylo widno) oraz bardzo dobra kolacja...

Przed pojsciem spac przez okolo godzine meczylem sie szyjac moj nowo zakupiony plecak.
W tym momencie zafunduje Wam krotka historyjke...
Moze co uwazniejsi czytelnicy zauwazyli, ze jako jedyny podrozuje bez plecaka podrecznego, mam tylko ten duzy.
Oczywiste bylo, ze na wyprawe do kanionu potrzebny bedzie mi maly plecak, podobny do tych ktore maja moi wspoltowarzysze podrozy:)
Oczywiscie mialo byc, jak to sie mowi "po taniosci ", wiec kupilem najtanszy plecak marki "Lidis" za cale 30zlotych:)
Zakup okazal sie nie za bardzo trafiony, gdyz juz jak go pierwszy raz zalozylem na plecy to zaczal sie pruc. Z kazda chwila coraz bardziej sie prul, az na jakas godzine przed dojsciem do noclegu urwaly mi sie obie szelki na raz! Musialem go niesc w rekach... niezbyt wygodne w gorach:)
W oazie naszemu przewodnikowi udalo sie zalatwic malutka igle i nici, wiec musialem troche powalczyc:)
Jezeli kogos interesuje efekt to skomentuje to tak: "szyliscie kiedys po ciemku, za mala i pogieta igla?" W dodatku szylem cos pierwszy raz w moim zyciu... az wstyd sie przyznac:)
Najwazniejsze, ze plecak dziala! Moze i wyglada zalosnie ale co z tego:)
Koniec histotyjki...

Po zimniej i ciemniej nocy spedzonej na samym dnie kanionu wstalismy o 4.30 rano. O 5 mielismy zaczac wspinaczke na najblizszy szczyt. Okolo 1,5 km przewyzszenia na odcinku 7km. Dosc stromo.
Nasz przewodnik powiedzial nam, ze przecietnie wejscie na gore trwa okolo 4godz. Nam jako, ze jestesmy szybcy powinno sie udac wejsc w 3 godz. Rekord turysty z jego grup to 1h40min, natomiast rekord wsrod wszystkich turystow to 1h28min.
Pewnie zgadniecie co zrobilem... wystrzelilem jak z procy do gory:) Na trasie prawie wyplulem pluca ze zmeczenia no ale efekt byl taki, ze wszedlem na szczyt w... 1h15min! Nowy rekord!!:)
Redaktor Oszkl i podrozniczka Ania tez staneli na wysokosci zadania. Michal wszedl w 1h45min, a Ania w 2h20min. Bylismy najszybsza grupa:)
Tak zeby nie bylo, ze jestesmy takimi kozakami to dodam, ze nasz przewodnik, ktory jest podobno najszybszy wsrod przewodnikow zrobil ta trase w godzine!! Jakis mutant!

No dobra, tyle ciekawostek...
Po wejsciu na gore czekalo na nas pyszne sniadanko w postaci jajecznicy. Nastepnie bylo okolo 1,5 godz czekania na autobus i powrot do Arequipy. Po drodze zachaczylismy jeszcze o gorace zrodla, gdzie znowu bylo pelno Polakow. Pojechalismy tez na najwyzszy punkt w okolicy, na ktory da sie wjechac autem... Uwaga, uwaga... 4930m!! No bylo wysoko!

Po strasznie niewygodnej, meczacej, 5-cio godzinnej jezdzie autobusem dotarlismy do Arequipy tylko po to zeby zabrac bagaze i wsiasc do kolejnego autobusu jadacego do Pisco... kolejne 12 godz.
Pisco okazalo sie mniej porywajace niz sie spodziewalismy, glownie z powodu trzesienia ziemi jakie mialo tutaj miejsce 2 lata temi. Peruwianczycy jeszcze sie nie ogarnieli ze sprzataniem i remontami po tym kataklizmie.
Postanowilismy skorzystac jedynie z glownej atrakcji oferowanej przez miejscowe biura turystyczne, a mianowicie wycieczki lodzia na wyspe z roznymi dziwnymi zwierzetami.... pingwinami, lwami morskimi ale glownie tysiacami ptakow!!
Bardzo szybko wyspa ta zostala przez nas nazwana "obsr*** wyspa". Wszedzie latalo tyle ptakow, ze naprawde trzeba bylo miec szczescie zeby cos smierdzacego na Ciebie nie spadlo. Nawet w przewodnikach doradzaja, zeby zabrac ze soba jakies nakryca na glowe:)
Generalnie tylko mi sie udalo... podrozniczka Ania dostala w spodnie, a red, Oszkl prosto w aparat!:)
No ale podobno przynosi to szczescie:)

Po wycieczce zabralismy nasze manatki i pojechalismy do Limy. Oczywiscie autobusem ale jedyne 4 godzinki:)

W Limie spedzilismy dzisiaj pierwszy dzien na... nie robieniu niczego konstruktywnego:) Polezelismy pol dnia na plazy, kapalismy sie w Oceanie Spokjnym, 2 razy jedlismy obiad, zrobilismy zakupy... no i to by bylo na tyle:) Mozna powiedziec, ze byl to nasz pierwszy dzien odpoczynku.

Jutro mamy w planie calodzienne zwiedzanie Limy, a pojutrze jedziemy juz do Cuzco do Doliny Inkow! Machu Picchu i te sprawy:) Juz nie mozemy sie doczekac!!
Oczywiscie trase do Cuzco pokonamy autobusem... jedyne 20godz:) Pokochalismy juz ten srodek transportu. Lacznie spedzilismy juz w nim okolo 220 godz, czyli niedlugo bedzie 10dni!! Mozna zwariowac!

To by bylo na tyle.
Mam nadzieje, ze nie umarliscie z nudow...

Moje uszanowanie,
Red. Kaczy

Ps. Na koniec jeszcze informacja z ostatniej chwili... ogolilem sie!:)

Oczywiscie zdjecie wykonane w trakcie golenia... ktora polowa lepsza?:)

Kolejna dawka zdjec...

2009-11-20T02:57:00.036-02:00

Przed Wami kolejna porcja zdjec..
Co prawda niedawno wrzucalismy ich bardzo duzo ale wiemy ze wolicie ogladac zdjecia zamiast czytac nasze posty:)

Na poczatek kilka wyjasnien gdyz pojawily sie pytania wiernych czytelniczek:
1. Zdjecia zawsze wybieramy z red. Oszklem razem
2. Mi przypada zaszczyt zamieszczania zdjec na blogu
3. Czesc opisow wymyslam ja, a czesc razem. Do niektorych czasem jestem zmuszany albo szantazowany...

No a teraz czas na foty:

San Pedro de Atacama

Nasz hostel

Laguna czy inna rzeka...

Red. Kaczy posrodku niczego

Nad ktoras z lagun na Atacamie

Gejzer

Z podrozniczka Ania w gejzerowych cieplych zrodlach

Ale maja wielkie.... kaktusy!:)

Zachod slonca nad Atacama

Nie wiem co ja tutaj robie... raczej nie odlece:)

Arica w calej okazalosci...

... i nasz nowoczesny hostel:)

Kolejne zdjecie z serii: "Szkoda, ze nie jechal samochod":)

Red. Oszkl i podrozniczka Ania tuz przed aresztowaniem...

Przeolbrzymie taksowki w Arequipie

Lama pod troche inna postacia

Ile najwiecej w zyciu widziales owocow, na raz?:)

"Best price for you my friend"

Z serii: "podroze z autystycznym dzieckiem"

Wykonczony red. Oszkl

Macie kupca na peruwianskie zabawki?:)

Najglebszy kanion Swiata, kanion Colca

Podczas zejscia do kanionu...

Wielki kondur

Red Oszkl z kaktusem...

W takiej chatce spedzilismy noc w kanionie...

A tak wygladala w srodku:)

W oazie niektorzy odpoczywali, a niektorzy ciezko pracowali...

Stamtad weszlismy...

...w czasach (od lewej): 1h15min, 1h45min, 2h20min, 2h21min (nasz przewodnik)

No siema:)

Dywan z ptakow...

Sucho, bardziej sucho... Atacama :)

2009-11-15T00:06:00.002-02:00

Witam Czytelnikow!!

red. Oszkl wita z Peru. Nasza trojca dotarla kilka godzin temu do Arequipy, ktora jest naszym pierwszym przystankiem w panstwie lamy i swinki morskiej. Ale po kolei;)

Pozegnalem sie z Wami w Valparaiso:) Czekala nas dluuuga podroz, bo az 23 godziny:) Na szczescie juz troche przywyklismy do takich odlegolsci, jakos dalismy rade:) Do San Pedro de Atacama dotarlismy wieczorem. O samej miejscowosci... no taka wioska na srodku pùstyni:) A pustynia jest OGROMNA!!:) Sama Atacama nie az tak bardzo... ale za to jak sie obudzilem w autokarze rano o 8, to do 16 widzialem juz tylko pustynie z kilkoma gorami na horyzoncie:) Jak to sie mowi- nie ma jak ciekawy krajobraz:P

Mieszkalismy troszke na uboczu, ale za to klimat hostelu byl calkiem niezly:) Poniewaz jestesmy ogarnietymi podzonikami, tego samego dnia zorganizowalismy sobie wycieczke na dzien nastepny:) A bylo co podziwiac... po pierwsze niesamowite widoki, po drugie znajdowalismy sie dokladnie na Zwrotniku Koziorozca:), bylo tez typowe chilisjkie jedzenie, czyli zupa jarzynowa (dokladnie taka sama jak w Polsce:P) i gulasz z jakims cuscus czy cos takiego:P Byla tez niespodzianka, czyli gora, ktora wytwarza tak duze pole magnetyczne, ze gdy nasz kierowca minibusika zatrzymal sie przed wzniesieniem, to samochod "sam" zaczal wjezdzac pod gorke:D:D takie czary- mary:) Na koniec byla jeszcze wyprawa na pustynie solna, gdzie urzeduja flaminigi:) I w tym miejscu mala dygresja...

Co niektorzy z czytelnikow wiedza, ze jestem pasjonatem robienia zdjec:P czytaj ostatni sylwester;) Ale ku mojemu i red. Kaczego zdziwieniu podrozniczka Ania bije mnie na leb i szyje:) Otoz bedac ok kilkunastu minut na wyzej wspomnianej pustyni solnej, gdzie chodza sobie flamingi, zrobila, i tutaj uwaga:), 61 zdjec flamingow, co oczywiscie bylo tylko czescia zdjec z tamtego miejsca:) Ale chcialbym tez podkreslic, ze pod. Ania ma znacznie lepiej opanowana sztuke fotografowania niz ja, wiec po powrocie az milo bedzie te zdjecia ogladac:)

Wracajac do dalszych atrakcji:) Nastepnego dnia pod. Ania i red. Kaczy wybrali sie na gejzery, ale szczegoly tej wyprawy opisze red. Kaczy w "zalaczniku":)

Naszym nastepnym celem byla Arica, znajdujaca sie (prawie) na granicy z Peru. Miasto powiedzmy ok, liczylismy na to, ze poplywamy w Oceanie Spokojnym, ale niestety pogoda byla srednia... Ale za to mieszkalismy w bardzo klimatycznym hostelu- mi osobisice przypominal lata (najwyzej) 80-te w Polsce:)

Z Arica udalismy sie na przejscie graniczne do Tacny ogromnym, amerykanskim krazownikiem:) To taki sposob Chiliczykow na zarabianie kasy- zamiast busow, zabieraja ludzi do Peru swoimi samochodami (6 lub 7 osobowymi) do Peru:)

A jak juz o Peru mowa... tutaj krajobraz rownie lekko monotonny:) Oprocz pustyni (widzielismy dzisja fotomorgane:D:D - nie, to nie byla oaza i fajne dziewczyny, a jedynie "woda" gdzies w oddali) doszly takze ogromne kaniony:) Po 6 godzinach w busie daotarlismy do wspomnianej Arequpiy:)

O miescie za duzo nie napisze, bo jest juz noc i zwiedzanie zostawilismy sobie na jutro:) Powiem o dwoch innych rzeczach. Po pierwsze taksowki:) jest ich pelno, sa zolte i... sa to Daewoo Tico:) czyli giganty:) Mielismy obawy, czy wejdziemy razem z bagazami, ale jakos cudem sie udalo:) A druga rzecz jest powiazana po czesci z taksowka... Cena przejazdu:) Za ok. 15 min zaplacilismy 4 sole (LACZNIE!!), czyli mniej niz 4zl:) Co wiecej, nie tylko taksowki sa takie tanie:) W pierwszej napotkanej knajpie zestaw menu, czyli zupa i drugie danie (kurczak, ryz i salatka) kosztowaly... 2,5 zl:D My troche poszalelismy i na rynku zjedlismy za ok 10-13zl:) Co mnie troche bardziej zmartwilo- ich typowe dania sa znacznie drozsze- swinka morska czy mieso z lamy kosztuja ok 30zl (ale i tak kiedys sie na to skusimy:D)

Dodam na koniec, ze w poniedzialek wybieramy sie na 2-dniowa wyprawe do najglebszego kanionu na swiecie- Kanionu Kolka, ktory ma ponad 3km glebokosci:)

Hawk!!

red. Oszkl

Chiiiiile;)

2009-11-09T13:12:00.002-02:00

Czolem!!

po duzej dawce zdjec, przyszedl czas na kilka suchych informacji:)

Jestesmy juz w Chile, po przeprawie przez Andy, gdzie jak bylo widac na zdjeciach, sniegu wiecej niz w Polsce:P

Pierwszym przystankiem byla stolyca, czyli Santaigo:) miasto niczym specjalnym sie nie wyroznilo, troche w stylu kolonialnym, kilka ciekawych architektoniecznie budynkow, ladne metro i kiepski hostel... Tak w kilku slowach mozna opisac Santaigo:)

Nastepnym przystankiem bylo Valparaiso, nadmorska (w sumie to nadoceaniczna) miejscowosc wpisana na liste UNESCO. Powiedzmy, ze widoki porownywalne do Salvadoru czy Ouro Preto, wiec nie bylismy za nadto zachwyceni:) jedyna rzecz ktora wyroznia to miesjce sa zabytkowe windy z przelomu XIX i XX wieku:)

A dzisiaj wieczorem smigamy na polnoc Chile, gdzie czeka na nas najsuchsza pustynia swiata (Atacama) z gejzerami, flamingami i innymi mumiami:)

Hawk!!

red. Oszkl

PS. Dobilismy juz do 150 godzin w srodkach transportu:) Dzisiaj "jedyne" 22h;)
PS2. Jak sie podobaja zdjecia...?

Zdjecia, zdjecia i jeszcze raz zdjecia...

2009-11-08T22:39:00.021-02:00

Valparaiso

Artyzm red. Kaczego

Nie tylko Wy macie snieg!!

Wasi redaktorzy

Postoj na Ruta 40

Patagonia

Red. Kaczy pod Matternhornem...

Red. Kaczy na skale

Podrozniczka Ania w calej okazalosci

No jest pieknie

Wyzej sie nie dalo

Lago Torres

Lapiac stopa 2tys km od celu:)

Nic dziwnego, ze nic nie zlapalismy...

End of the road...

I wszystko jasne

Ale Burak:)

No duzy ten lodowiec...

Szkoda ze auto nie jechalo...

Patagonia

Droga

Niebo

Kierowca i pilot w trakcie przerwy

Ziemia Ognista

Red. Kaczy na Ziemii Ognistej...

Widzieliscie rejestracje i pasazera specjalnej troski?:)

Aby pamietano o nas na Ziemii Ognistej

Na szlaku w El Chalten

Pawel Jumper...

i jego uczen:)

Ushuaia

Red Oszkl na lonie... natury:)

Podrozniczka Ania w calej okazalosci... bez nog

Artyzm red. Oszkla

I oto my... trojka na koncu Swiata

Red. Oszkl dotarl na Antarktyde... prawie

Titanic w Ushuaia... kiedy zatonie?:)

Gorace tango... szybko sie nauczylismy:)

La Boca w Buenos

Ile najwiecej widziales w zyciu psow, na raz?:)

Goraca atmosfera przed Super Clasico

Oprawa meczu... prawie jak na polskiej lidze

ULTRAS z River Plate

Takie tango... tylko w Buenos

Mozna wygrac Human Race w Buenos Aires? ...no mozna!!

Ostatnie chwile z Kubutkiem... w Buenos

Polski akcent w Buenos

Prawie jak w domu...

Od Ushuaia do Bariloche.... czyli cala Patagonia w tydzien:)

2009-11-05T02:51:00.006-02:00

Wszystkich wiernych (i tych mniej wiernych tez) czytelnikow wita Redaktor Kaczy!!

Widze, ze red. Oszkl troche sie wycwanil bo opisal tylko Buenos, a mnie zobowiazal do opisania calej reszty...
No ale, jak to sie mowi, rekawice zostaly rzucone.... wiec podejmuje wyzwanie;)

Przejdzmy od razu do szczegolow...
Po pozegnaniu Kubutka i zwiedzeniu boskiego Buenos, we wtorek rano wylecielismy do Ushuaia. Miasto szczyci sie tym, ze jest najbardziej na poludnie wysunietym miastem Swiata.... mowi sie o nim ´koniec Swiata´. Polozne jest na Ziemii Ognistej, wyspie oddzielonej od reszty Ameryki Poludniowej Ciesnina Magellana (taki znany Argentynski projektatn latawcow)
Wspomniany koniec swiata nie przywital nas zbyt goscinnie. Bylo okolo zera stopni. padal snieg.... no i po palmach ani sladu!!:( Port lotniczy to byl jakis drewniany hangar, ktory bardziej przypominal stodole czy inna stajnie:)
No ale samo miasto.... to jest cos!! Polozone na zboczu gory zaraz przy zatoce, parterowe domki, maly port, glownie z kutrami rybackimi.... no byl klimat!! Prawie jak z filmu 'Gniew Oceanu'.

Po malym rozeznaniu w miescie postanowilismy wypozyczyc samochod.... ahh coz to byla za maszyna!! Flagowy model Fiata... czerwony Uno 1.1 Fire:) Jak to sie mowi 'ogien':)
Naszym pieknym autkiem wybralismy sie do Parku Narodowego Ziemii Ognistej. Chcielismy wszystkich przechytrzyc i byc w parku przed jego otwarciem w celu unikniecia placenia za bilet wstepu, no ale sami sie przechytrzylismy i..... zaspalismy:) Bylismy w parku jakies 10 min po jego otwarciu no i 50 reali (niecale 40zl) poszlo sie j****.
Co do samego parku... no byl piekny!! Jeziorka z krystalicznie czysta woda, osniezone gory, dzika roslinnosc i zwierzyna... zreszta co ja bede tutaj duzo pisal, zobaczycie zdjecia:)
Za pomoca naszego cudu wloskiej motoryzacji oprocz parku zwiedzilismy jeszcze kilka ladniejszych miejsc Ziemii Ognistej. Wygladalo to tak, ze ja prowadzilem, red. Oszkl i podrozniczka Ania spali... jak dojechalismy do jakiegos fajnego miejsca to sie budzili, robili z tysiac zdjec, wsiadalismy do samochodu i znowu zasypiali:)

Zanim przejde do kolejnego etapu wycieczki po Argentynie.... pewna informacja dla naszych kompanow podrozy, ktorzy juz nas opuscili, sa juz w Polsce i ciezko pracuja (no moze poza red. Flisiakiem:)). Dla reszty czytelnikow wiadomosc ta wyda sie z pewnoscia conajmniej dziwna:)
A wiec: W Ushuaia jest biuro turystyczne, ktore ma specjalne uprawnienia i wbija do paszportu pieczatki z napisami: Ushuaia, koniec Swiata, najbardziej na poludnie wysuniete miasto Swiata, itp.... dostalismy po 3 pieczatki, ktore zapelnily cala strone w paszporcie!:) Haha:)

Wracajac do tematu... w czwartek o godz 5 rano opuscilismy Ushuaia i udalismy sie autobusem w podroz do miasta El Calafate, znanego z tego ze w parku narodowym tuz obok niego znajduje sie najwiekszy na swiecie lodowiec.
Pozdroz wygladala tak: kilka godz w mega niewygodnym i strasznie zimnym autobusie, przesiadka do kolejnego autobusu, wjazd na teren Chile, prom, wjazd do Argentyny, oczekiwanie 5 godz na kolejny autobus w mega nudnym miescie 'Rio Gallegos', a nastepnie kolejne kilka godz w autobusie... w sumie jakies 20godz!! Na domiar zlego podrozniczka Ania zgubila/ukradziono jej telefon, ktory niestety po jego zablokowaniu sie nie znalazl (tak jak to bylo w przypadku telefonu Agaty).

El Calafate.... przyjemna miescinka. Zaraz po wyjsciu z autobusu przywital nas mily chlopak, powiedzial ze jest z naszego hostelu i ze nas do niego zawiezie... milo z jego strony, zwlaszcza ze byla chyba pierwsza w nocy i nie za bardzo chcialo nam sie szukac hostelu:)
Po kilku minutach dosc szybkiej jazdy zorientowalismy sie ze przy naszym samochodzie caly czas biegnie jakis pies... kiedy nasz nowy kolega zauwazyl nasze zdziwienie powiedzial, ze to jego pies i ze on lubi biegac... w sumie co w tym dziwnego:)

Kolejnego dnia z samego rana.... wypozyczylismy auto:) Tym razem padlo na znanego nam juz bialego Volkswagena Gola 1.6 (nie mylic z Golfem). Udalismy sie nim do parku narodowego w celu ujrzenia tego cudu natury jakim byl lodowiec Perito Moreno. Co ja tutaj znowu bede duzo pisal... lodowiec rewelacja!! Zobaczycie sami na zdjeciach... red. Oszkl, a przede wszystkim podrozniczka Ania znowu zadbali o to zeby bylo ich pod dostatkiem i zeby bylo potem co kasowac:)
Po drodze do i z parku co chwile zatrzymywalismy sie zauroczeni pieknem Patagonii (jest to kraina geograficzna obejmujaca cale poludnie Agrentyny i Chile). Oczywiscie robilismy zdjecia, mnostwo zdjec!:)

Kolejny dzien... coz, czas jechac dalej. Kolejnym punktem naszej wycieczki bylo Bariloche oddalone od El Calafate o jedyne 2000km:) Po poznaniu ceny biletu autobusowego (okolo 300zl) znowu postanowilismy wszystkich przechytrzyc i.... zdecydowalismy sie pojechac stopem! Swietny pomysl co nie?:) Zebralismy ze sklepow kartony, napisalimy na nich nazwe naszej docelowej miejscowosci, miejscowosci po drodze, numer drogi ktora chcemy sie poruszac, ze jestesmy z Polski i ze jestesmy goscmi w Agrentynie...
Zadowoleni, dumni z naszego planu i pelni optymizmu udalismy sie do rogatek miasta... no i co?? No wlasnie nic:) Praktycznie zerowy ruch! Jak juz cos jechalo to jakis bus dowozacy ludzi do pobliskiego lotniska.
No a co poza tym... straszny wiatr i cholernie zimno!!

Na cale szczescie... po jakichs 30 minutach wymachiwania rekami i naszymi kartonami praktycznie do nikogo... czerwony Ford pick-up, ktory nas minal po chwili zawrocil i przyjechal po nas:) Jechali nim trzej robotnicy, ktorzy zaoferowali sie, ze podwiaza nas do jakiejs glowniejszej drogi z ktorej bedzie nam latwiej zlapac stopa. Mowa byla o krajowej czterdziestce, najdluzszej drodze Argenyny wiadacej z samej Ushuaia na sama polnoc, przechodzacej przez Bariloche, majacej okolo 3700km i bedacej jednym z glownych szlakow drogowych Aregentyny.
Stwierdzilismy, ze najtrudniejsze za nami, na tej drodze na pewno bez problemow zlapiemy stopa do samego Bariloche...
Co sie okazalo... przez pierwsze pol godz nie przejechal obok nas zaden samochod! Momentalnie zaczelismy cos podejrzewac:)

Na cale szczescie znow mielismy szczescie!:) Po wspomnianych 30min pojawil sie pierwszy samochod! Czerwony Ford. Kierowca zatrzymal sie chyba z litosci bo zdazylismy juz strasznie zmarznac, a z tymi wszystkimi kartonami, ktore wyrywal nam wiatr, wygladalismy conajmiej smiesznie:)
Co prawda do Bariloche nie jechal ale dwaj mili panowie podwiezli nas okolo 120km do pierwszego wiekszego rozjazdu. Tutaj nas wysadzili i zyczyli powodzenia:)

No to teraz najsmieszniejsze... albo najbardziej zenujace:)
Zastanawialismy sie czemu Ci dwaj mili panowie wjechali do sporego rowu zeby nas wysadzic i czemu z takimi wilkimi usmiechami na twarzach zyczyli nam powodzenia... jak tylko z wyszlismy z rowu to sie dowiedzielismy:) Przepotworny wiatr!! Czegos takiego jeszcze nie uswiadczylismy!! Wial chyba z 1000km/h!! Ledwo ustalismy na nogach!! Pod wiatr praktycznie nie dalo sie isc! Wiatr porwal moj 15kg plecak i przerzucil o kilkanascie metrow!! Jakas masakra!!
Jedyna nadzieja byla w tym, ze zaraz nadjedzie jakies auto i nas zabierze.
W dalszym ciagu pelni optymizmy zaczelismy wypatrywac aut...
0,5 godz.... nic
1 godz.... nic
1,5 godz.... nic
2 godz.... nic!! Ani jednego auta jadacego w jedna albo druga strone!! Jedynie kilka aut skrecalo w droge, w ktora pojechali dwaj mili panowie.
I to ma byc ta slynna krajowa czterdziestka?! Nawet na zamknietej, polnej drodze miedzy Niemodlinem a Wydrowicami jest wiekszy ruch!!
Kiedy pojawily sie dwa pierwsze auta jadace w nasza strone.... nie zatrzymaly sie!
Nasze morale opadly do krytycznego poziomu! Zmeczeni, przewiani, a przede wszystkim zziebnieci postanowilismy, ze pojedziemy gdziekolwiek, nawet spowrotem do El Calafate.
Po kilku minuach juz bez wiekszego trudu zatrzymalismy pierwsze jedace auto. No i znowu czerwony ford!! Po raz trzeci z rzedu... conajmniej zastanawiajace:)
Auto bylo troche zdezelowane, a w srodku siedzial jakis brudny robotnik.... no ale nie przeszkadzalo nam to. Wazne, ze gdzies jechal i juz tak nie wialo:). Samochod rozwijal na prostej maksymalna predkosc 70km/h!! Nawet ktos nas wyprzedzil:) Ja z red. Oszklem ucielismy sobie zasluzone drzemki, a podrozniczka Ania zabawiala pana kierowce rozmowa:) W koncu tylko Ania mowi po hiszpansku.... moj hiszpanski jest na podobnym poziomie jak portugalski red. Oszkla:)

Zajechalismy do bardzo ladnie polozonej miejscowosci El Chalten, ktora okazala sie stolica argentynskiego trekingu:) Jako, ze pierwszy autobus do Bariloche mielismy dopiero za 2 dni zostalismy zmuszeni pozostac w El Chalten. Kolejny raz brac stopa nie zamierzalismy!
Okazalo sie, ze bardzo dobrze na tym wyszlismy:) Bylo super! Cale 2 dni spedzilismy chodzac po gorach.... i to nie byle jakich! W koncu to Andy:) Kazdego dnia robilismy ponad 20km! Ja drugiego nawet prawie 30km, bo sie odlaczylem od moich wpoltowarzyszy i postanowilem zdobyc jeden z wyzszych szczytow w okolicy... nie wystraszyla mnie tabliczka z napisem 'only for climbers':) Na gorze zaskoczyla mnie temperatura znacznie ponizej zera i z pol metra sniegu... prawie jak w Polsce co nie? :p

Mi i podrozniczce Ani udalo sie jeszcze wybrac na Halloween Party w klubie zaraz obok naszego hostelu. Pierwszy raz bylismy na imprezie, na ktorej wiekszosc ludzi miala zimowe buty, polary i kurtki:)

Strasznie dlugi ten post sie zrobil... tak wiec jeszcze tylko krotko o transporcie z El Chalten do Bariloche.
Na poczatek taka rada... jak bedziecie podrozowac kiedys autobusem po Patagonii w Argentynie nigdy nie podrozujcie z firma: 'Taqsa'. Jedno wielkie nieporozumienie!!
1. Drogi bilet
2. Mialy byc posilki... nie bylo nawet sucharka!
3. Mialy byc filmy.... nie bylo nic poza wystepem jakiegos argentynskiego zespolu ludowego! Najgorsze, ze nie dalo sie tego sciszyc!!
4. Autobus mial wyjechac o 23.25.... wyjechal 00.15.
5. Mialy byc rozkladane fotele.... bardziej rozklada sie fotel w maluchu!
6. Autobus sie zepsul po drodze i spedzilimy jakies 7-8 godz na stacji benzynowej kompletnie nie wiedzac co sie dzieje i czy w ogole cos sie stanie...
7. Co prawda potem kierowca jechal troche szybciej ale i tak zamiast zaplanowanych 33godz jechalismy grubo ponad 37 godzin!!

Aha! Nie zgadniecie co zrobilismy zaraz po przyjezdzie do Bariloche... wypozyczylismy samochod:) Juz trzeci w tym tygodniu. Znow VW Gol.
Tak jest znacznie taniej niz jezdzic na jakies zorganiozowane wycieczki, ktore kosztuja majatek i nie mozna zatrzymywac sie w kazdym miejscu na robienie zdjec:)

No dobra, to juz definitywny koniec posta. Wiem, ze macie mnie juz dosc. Postaram sie zeby juz tylko red. Oszkl pisal takie dluzsze posty, a ja zajme sie moze zdjeciami:)
Aha! Co do zdjec to mielismy je dzisiaj albo jutro wrzucic na bloga ale komputer w hostelu zamkniety jest w jakiejs szafce, do ktorej nikt nie ma klucza:) Wrzucimy je z Santiago za jakies 3 dni...

Klaniam sie,

Red. Kaczy

Ps1. Napiszcie w komentarzach czy ktos dotarl do konca tego posta... osobiscie mu pogratuluje:)
Ps2. Jak ktos potrzebuje to moge wyslac streszczenie:)

Buenos, czyli miasto tanga, Maradony i europejskiego stylu:)

2009-11-04T21:45:00.003-02:00

Hola!!

tak jak juz obiecalem (a raczej obiecalismy z red. Kaczym), nadrabiamy zaleglosci. A zeby bylo w porzadku chronologicznym, rozpoczne od Argentynskiej stolycy :P, czyli Buenos Aires.

W sumie to zaczne od podrozy z Iguazu, poniewaz tam tez sie dzialo:) Po poierwsze, primo, jechalismy super wypasionym autokarem, z ogromnymi fotelami, ogladajac 3 (albo nawet 4, chyba usnalem na ostatnim) filmy z tytulem Oszukac Przeznaczenie. Ponadto zaserwowali nam kolacje niczym w liniach lotniczych pomiedzy Zurichem i Sao Paulo (pozdrowienia dla SwissAir'a). Ale zeby sie wyrownalo, czyli nie bylo za dobrze, to 3 razy poszczuli nas psami policyjnymi (wersja red. Kaczego) lub jak kto woli, 3 mile labradorki troche nas powachaly (wersja moja). Ponadto, jakies 20 km od naszego celu, nieoczekiwanie w przednia szybe kierowcy (w sumie to dokladnie w miejsce, gdzie siedzial kierowca) uderzyl pedzacy, niewiadomo dlaczego, monitor, komputer czy inna myszka. Generalnie, gdyby nie dobra jakosc szyby (albo jak to mowi red. Flisiak z konkurencyjnego bloga, pierwszej klasy beton:P), skonczylibysmy jak we wczesiej wspomnianym filmie... (kto nie ogladal, niech przeczyta streszczenie na filwebie:)

No ale do rzeczy. Buenos jest miastem niesamowitym. Po pierwsze dlatego, ze bardziej przypomina Europe badz Stany, niz Ameryke Poludniowa. Po drugie, ze jest bezpieczne, a po trzecie, ma w sobie to "cos". Cale centrum mozna przejsc na nogach, przy okazji podziwiajac tancerzy tanga... no dobra, oszukalem- tancerki, ale jakie...

Bylismy rowniez na slynnym cmentarzu Recoleta oraz w dzielnicy La Boca (tak, to ci od klubu pilkarskiego:) A jak juz o tym wspomnialem... juz w Iguazu dowiedzielismy sie, ze w niedziele sa wielkie derby!! Tzw Superclassico:D Niestety cena byla adekwatna do rangi wydarzenia... Decyzja zapadla w niedziele rano, przy sniadaniu, pomiedzy trzema redaktorami (Kaczym, Flisiakiem i mna)- podrozniczka Ania wlasnie brala prysznic. Dialog byl mniej wiecej taki:

F: to co? Idziemy na ten mecz?
K: Kurde, no troche drogo... Jak Ty idziesz, to ja tez pojde...
F: ....
O: to ja ide!
K&F: no to idziemy

Jak widac, negocjacje do czegos sie przydaly:)

A mecz to cos niesamowitego!!! Siedzielismy w sektorze River Plate, pomiedzy najbardziej zagozalymi kibicami!:) 65 000 ludzi, flagi, spiewy, okrzyki, zywy doping, no i swietne widowisko:)
Ostatecznie, mecz zakonczyl sie wynikiem 1:1. Co ciekawe, bylo bardzo bezpiecznie, a stadion najpierw opuscili fani Boca, a dopiero po jakichs 40 minutach wypuscili ze stadionu kibicow River (w tym nas).

Poniewaz red. Flisiak (a dla znajomych Kubutek) w poniedzialek (czyli nastepnego dnia) mial samolot do Polski (w sumie to najpierw do Madrytu, potem Bolonii a nastepnie do Katowic), wieczorem poszlismy do argentynskiej knajpy. Musze szczerze przyznac, ze juz dawno nie jadlem czegos tak pysznego... argentynski stek przebija doslownie WSZYSTKO!!! Nie dosc, ze zaplacilismy jakies 20zl za cala potrawe, to jeszcze kazde dostalo po ogromnym kawalku super pysznego mieska:) No pycha!!!

Tak jak mowilem , w poniedzialek pozegnalismy Kubutka, a sami dokonczylismy zwiedzanie Buenos (juz wczesniej wspomniana Recoleta i Boca oraz ekskluzywna dzielnica Palermo). Wieczorem pozegnalismy piekne Buenos, aby we wtorek rano wyleciec do Ushuaia....

A gdzie to jest, co nas spotkalo i gdzie pojechalismy dalej, dowiecie sie w nastepnym poscie red. Kaczego:)

Hawk!!

red. Oszkl

PS. Zdjecia pozniej:)

Wiesci z konca Swiata...

2009-11-04T15:49:00.001-02:00

Czolem Wszystkim!!!

po pierwsze przepraszamy razem z red. Kaczym za tak dluga przerwe w nadawaniu. Jednoczesnie obiecujemy, ze juz za nie dlugo nadrobimy zaleglosci. A moge Wam zagwarantowac, ze bedzie ciekawie- m.in. pilkarskie debry Buenos Aires, opis konca Swiata, lodowce, pustynie i wiele wiecej:)

O zdjecia tez sie postaramy.

Pozdro z El Bariloche

red. Oszkl

Obiecane zdjecia...

2009-10-23T14:05:00.017-02:00

No dobra, sklamalem... jednak beda zdjecia:)

Wspomniana wczesniej przepiekna zawartosc plazy

Poczatek urodzin Kubutka:)

Red. Oszkl z `Jezuskiem`

Favela w Rio

Rio by night

Skaczemy

Tuz przez rozpoczeciem kajakowania

Odrobina romantyzmu na naszym blogu... Niestety Bun i Agata dzisiaj nas opuscili:(

Zabawy na plazy :)

Przed meczem na Maracanie

Ilha Grande

Foz do Iguazu... no robi wrazenie!

Przy wodospadzie Garganta del Diablo..

My na lodce...

No jest mokro.

Relacja z podrozy...

2009-10-22T03:40:00.003-02:00

Po dosc dlugiej przerwie wita red. Kaczy!!

Bardzo dobrze wiem, ze mieliscie obiecane zdjecia, ale niestety jak narazie bedziecie musieli obejsc sie smakiem...
W hostelu w Rio de Janeiro glupi, stary, zawirusowany (i w ogole wszystko co najgorsze!!) ogolnodostepny komputer uszkodzil zdjecia red. Oszkla w ten sposob, ze chwilowo nie da sie ich otworzyc i nie wiadomo czy kiledykolwiek uda sie to zrobic...
Postanowilismy, ze nie chcemy ryzkowac i ze nie bedziemy juz probowali wrzucac zdjec z hostelowych komputerow. Obiecujemy, ze jak tylko znajdziemy jakis bezpieczny sposob zgrywania zdjec to na pewno pojawia sie one na blogu... a jak narazie musicie zachwycac sie jedynie moja piekna polszczyzna:)

Tak wiec od poczatku...
W Rio de Janeiro spedzilismy 3 dni. Miasto jest boskie!! Piekne plaze oraz ich zawartosc:) swietna atmosfera, niesamowite widoki z dwoch wznoszacych sie nad miastem wzgorz. Dodatkowo pogoda nas rozpieszczala, bo caly czas bylo slonecznie i ponad 30 stopnii (to chyba cos tak jak teraz w Polsce:p)

Po bardzo aktywnych trzech dniach pozegnalismy sie z red. Milusiem, ktory wrocil do Polski z powodu braku srodkow finansowych na dalsze podrozowanie, a my (tzn nasza szostka) udalismy sie autobusem, a potem promem na wyspe o nazwie Ilha Grande. Wyspa okazala sie dla nas niezbyt goscinna bo prawie caly czas padalo. Podczas dwudnowego pobytu zdazylismy jedynie przez pol dnia poplywac na kajakach i ponurokowac. No ale znalezlismy za to duzo czasu na konsumpcje tradycyjnego brazyljskiego jedzenia (hamburgery w fast foodzie oraz pizza i lazania we wloskiej knajpce) oraz na swietowanie 15tych urodzin red. Flisiaka.
Imprezowanie zaczelismy zbyt wczesnie bo okolo 13 (trzynastej!!). Niewielu z nas dotrwalo do wieczora. Generalnie dobrze sie bawilismy, a bilans imprezy byl nastepujacy:
1) Zniszczona spluczka w naszym hostelowym pokoju
2) Rower gorski w moim lozku:)
3) Poobijany, pokaleczony red. Oszkl z potargana koszulka. Oficjalna wersja jest taka, ze drut kolczasty go zaatakowal:)
4) Zostalismy znienawidzeni na calej wyspie we wszystkich barach i restauracjach oraz przez nasza kochana pania kierwonik hostelu
5) Agata zgubila komorke, ktorej szukalismy dobre klika godzin, w koncu ja zablokowalismy, a potem..... znalezismy:)
6) Generalnie impreza urodzinowa bardzo sie udala, a red. Flisiak bardzo byl rad ze wszyskich otrzymanych prezentow

Po dwudniowym pobycie na Ilha Grande wrocilismy w sobotni wieczor do Rio w celu poimprezowania (przeciez musielismy pokazac naszym gosciom jakas tradycyjna, goraca, brazylijska impreze). Z racji tego, ze zamiast w hostelu mieszkalismy w duzym, 4 pokojowym mieszkaniu zaraz przy plazy, postanowilsmy zrobic sobie tak zwanego beforka we wlasnym zakresie i zrobic brazylijska Caipirinhe z zakupionych przez nas wczesniej skladnikow. Okazalo sie to niezbyt trafionym pomyslem:)
Z powodu zlych proporcji alkoholu do reszty skladnikow oraz przeterminowanych limonek red. Oszkl w ogole nie dotarl na impreze, a ja, red. Flisiak i Bun kolejnego dnia bardzo czesto odwiedzalimy toalety.... red. Flisiak robi to w dalszym ciagu i caly czas obwinia za to ta pamietna noc na Copacabanie:)
Kolejnego dnia, po bardzo wczesnej pobudce (okolo godz 12) dotarla do nas bardzo ciekawa informacja. W sobotnie popoludnie, kilka kilometrow od naszego hostelu, miala miejsce wojna gangow!! Po krotkiej wymianie ognia i wysadzeniu kliku autobusow do akcji wkroczyla policja, efektem czego byl zestrzelony policyjny helikopter!! Kurcze, jak z jakiegos filmu sensacyjnego, Jamesa Bonda czy cos:)
Pragniemy zaznaczyc, ze to wszystko nie nasza wina i nie bralismy w tym udzialu!:)

W niedziele wieczorem udalismy sie nocnym autobusem (jechal 12 godz, od 8 wieczorem do 8 rano i byl bardzo komfortowy, siedzenia rozkladaly sie prawie do pozycji lezacej i byly podnozki dla kazdego) do Curitiby...
Jest to miasto znane z tego, ze jest zamieszkane przez najwieksza grupe Polonii w Brazylii... mieszka w nim podobno kilkaset tysiecy ludzi pochodzenia polskiego! Osobiscie w to nie wierze, bo jedyna spotkana przez nas osoba, ktora mowila po polsku byla starsza pani ze sklepu z polskimi pamiatkami:)
Generalnie to miasto nie powala. Najwiekszymi jego atrakcjami sa przystanki autobusowe, stu letnia katedra oraz kilka parkow, w tym tak zwany: Park Polonii, w ktorym jest klika polskich, goralskich chatek oraz tablice upamietniajace wizyte Jana Pawla II w Brazylii w 1980 roku. Obok parku jest kilka polskich knajpek serwujacych.... uwaga, uwaga! Bigos, barszcz oraz pierogi! Bardzo chcielismy skosztowac tych wszystkich smakolykow, lecz niestety wszystko bylo w poniedzialek pozamykane:)
Podumowujac, nasz pobyt w Curitibie ograniczyl sie do klikugodzinnego spaceru po miescie oraz klikugodzinnego (na pewno dluzszego niz spacer) pobytu w jednym z wiekszych centrow handlowych, w ktorym zjedlismy w tradycyjnym brazylijskim Subway`u i poszlismy do kina na film GAMER za cale 2 reale, czyli okolo 3 zlote!! Jakos filmu okazala sie wprost proporcjonalna do ceny biletu:)

Tego samego dnia wieczorem (na cale szczescie, ze tak szybko:p) pojechalismu autobusem, podobnej klasy jak wczesniej, do miejscowosci Foz do Iguazu, gdzie znajduje sie najwiekszy na Swiecie wodospad pod wzgledem przeplywu wody i w ogole wielkosci!! Wodospad, a wlasciwie kompleks wodospadow jest przeolbrzymi!! Niagara przy nich to jak woda plynaca za kranu:) Cale 2 dni spedzilismy na obchodzeniu ich z kazdej strony i podplywaniu lodkami pod nie...
Dzisiaj, zwiedzilsmy jeszcze tame `Itaipu` (najwieszka tama i elektrowania wodna na Swiecie) oraz paragwajskie miasteczeko, w ktorym mielismy zrobic zakupy w strefie bezclowej... no ale pechowo jak zajechalismy wszystkie sklepy byly juz zamkniete:)
Tak w ogole to mieszkamy niedaleko wodospadow juz po stronie Agentynskiej. Wszystko jest tutaj o polowe tansze niz w Brazyli... a nawet jeszcze tansze! wreszcie!:) Tak dla porownania litr wodki Bols w szklanej butlece kosztuje ok 9zl:) Markowe argentynskie wino 4zl:)

Jutro caly dzien spedzamy jeszcze przy wodospadach... planujemy wypozyczyc rowery, no a w piatek juz sie rozjezdzamy, niestety!
Bun i Agata wracaja do Polski, a ja, Ania, red. Oszkli i red. Flisiak jedziemy autobusem (okolo 20 godz jazdy ale kazdy ma do dyspozycji lozko oraz darmowe jedzenie i picie) do Buenos Aires!!:)

Ok, to by bylo na tyle... troche tego wyszlo... a wszystko przez to, ze red. Oszkl przez tyle czasu nic nie pisal:)
Mam nadzieje, ze chociaz co setny z Was dotarl do konca tego przedlugiego posta. Obiecuje, ze to juz sie wiecej nie powtorzy!:)

Moje uszanowanie,
Red. Kaczy

Rio de Janeiro i Ouro Preto

2009-10-12T10:34:00.003-03:00

Czolem!!

wita red. Oszkl:) tym razem post nie z Sao Paulo, a z innego miejsca:) Wyjatkowego miejsca:) Wlasciwie to z fantastycznego miejsca:) Pisze z Rio... Rio de Janeiro:)

Wlasciwie, to nie dawno dotarlismy (o 6 rano), a juz zdazylismy byc przez 4 godziny na plazy:D Dokladniej na Copacabanie- najlepsza na swiecie:)

Ale od poczatku:)

W piatek zjechala sie cala banda, czyli: Agata i Bun, podrozniczka Ania oraz dwoch bloggerow ze Stanow: red. Flisiak oraz red. Milus:) Wieczorem poszlismy na typowe brazylijskie jedzenie... sushi;) W sobote skoczylismy do katedry w cenrum miasta, jednak najwieksze wrazenie zrobily owocowe soki oraz pomnik deski:) Wieczorem wylecielismy do Belo Horizonte, skad wzielismy autobus, ktory zawiozl nas do Ouro Preto:) Na przystanku w BH zamowilismy jeszcze 7 duzych piw, jednak pani w barze nie zrozumiala, ze spieszymy sie na autobus i przynosila na poczatku po jednym piwie... No alena autobus zdazylismy:D

Do Ouro Preto dotarlismy pozno w nocy, co jednak nie przeszkodzilo nam w pojsciu "na miasto" Juz daaawno nie bylem w takiej spelunie:D:D Po kilku (kilkunastu??;) piwach poszlismy spac ok 4:) W niedziele spacerowalismy po baaardzo urokliwie polozonym miasteczku:) Uliczki sa NA PRAWDE strome:) Ponadto trafilismy na jakis festyn. Red. Kaczy obiecuje w najblizszym czasie zamiescic relacje fotograficzna;) Niestety miasteczko za duze nie jest, wiec po kilku godzinach udalismy sie do baru (kilku barow) na roznego rodzaju degustacje...

O 22 wsiedlismy do autobusu, ktory zabral nas do Rio de Janeiro:) Po 7 godzinach (5 rano;) dotarlismy na miejsce... Wsiedlismy sie do autobusu, ktory zabral nas do hostelu, przejezdzajac przy okazji przez kilka faveli:) Poniewaz check-in byl dopiero o 12, mielismy ok 6 godzin wolengo:) Zapomnialem dodac, ze mieszkamy na Copacabanie, wiec do plazy mamy jakies 3,5 min:) W zwiazku z tym o 6 rano udalismy sie na plaze... pusta Copacabane... w pelnym sloncu i z ogromnymi falami:) bylo GENIALNIE!! i nawet bardzo sie nie zjaralismy do 11;)

Po poludniu wybralismy sie na Pao Açucar, ale z powodu jakiegos swieta, czy cos, kolejka zaczynala sie kilometr przed wejsciem. W zwiazku z tym wrocilismy do hostelu, wypilismy troche caipirinii i poszlismy na plaze:) Tam rozegalismy mecz o mistrzostwo swiata w pilce plazowej: Polska- Brazylia (PL w skladzie: Bun, Kaczy, Flisiak, Milus, Kaczy i Oszkl, BR: ?, ?, ?, ?). Mecz byl bardzo zaciety, wiele pieknych akcji, nikt nie odpuszczal... niestety trybuny pomagaja gospodarzom...

Nastepnego dnia zerwalismy sie skoro swit (jakos przed 8;) i poszlismy na Glowe Cukru (Pao Açucar). Pomimo mocno zachmurzonego nieba, widok na Rio z wysokosci prawie 400m robi niesamowite wrazenie, pomimo tego, ze cukru nie znalezlismy... Tutaj rowniez odniose sie do kolejnego posta ze zdjeciami red. Kaczego:) Z kolei popoludniu zabralismy sie w zorganiozowej grupie na wyprawe po miescie:) Maracana, Katedra w Rio, Sambadrom, Santa Teresa Mosaic Stairs... a na sam koniec Chrystus Zbawiciel:) W calym miescie swiecilo slonce, wjezdzajac na statue widzielismy zachod slonca nad miastem... a jednak na samym szczycie zastala nas wielka biala chmura:) Widocznosc zerowa, zimno, ledwo bylo widac zarys statuly, nie mowiac juz o widoku... No niestety niebiosa nas pokaraly;) Ale mamy zamiar tam pojechac jutro (jesli bedzie dobra pogoda;)

W planie jeszcze Ipanema, Christ sequel i moze cos jeszcze. A za 2 dni ruszamy na Ilha Grande;)

Wszystko:) Czekamy na zdjecia;) A tymczasem ide na caipirina...;)

Hawk!

red. Oszkl

Ostatni kontakt przed rozpoczęciem podróży....

2009-10-09T11:09:00.005-03:00

Wita redaktor Kaczy!!

Ja tak tylko bardzo szybko bo zaraz musze jechać na lotnisko po naszych grande przyjaciol z Polski, Rad. Flisiaka, Red. Milusia, Agatę i Buna...
Podróżniczka Ania już jest z Nami!! Redaktor Oszkl odebral ja z lotniska i wlasnie zwiedzaja Sao Paulo czy cos:)

Zdjęć teraz nie zamieszcze, bo w sumie nie ma czego:) Ciekawostek tez dziesięciu jeszcze nie zebralem... no ale za to przesylam Wam plan naszej podróży:)
Tak żebyscie wiedzieli gdzie wlasnie siejemy spustoszenie:)

Moje uszanowanie,
Red. Kaczy

Nauka, nauka i po nauce:)

2009-10-06T13:38:00.009-03:00

Wita red. Kaczy!

Chcialem Wam się pochwalic, ze dzisiaj dokladnie o godzinie 16.00 polskiego czasu zakonczylismy z red. Oszklem edukację w Brazylii!!:)

Mielismy w sumie 4 egzaminy... bardzo trudne, takie kobyly:)
Hehe, a tak na serio to egzaminy byly banalne, nie trzeba bylo sie w ogole uczyc, tylko po artykule przeczytac przed egzaminem... albo nawet nie:)
Dwa egzaminy to byly tak zwane "take-home exams" czyli dostlismy tylko polecenia i mielismy w ciagu 24 godzin wyslać odpowiedzi mailowo:)

No ale może poczekajcie jeszcze z gratulacjami... oficjalne wyniki powinny być do końca tygdonia.

W związku z tym, że naukę mamy już za sobą nadchodzi czas na drugą częsć naszej wycieczki do Ameryki Poludniowej:) PODRÓŻEEEEE!!

Mamy teraz 3 dni na imprezowanie, relaksowanie się i czekanie na naszych wspóltowarzyszy podróży. Cala piątka powinna zjawić się w piątek... no a w sobotę lecimy już do Belo Horizonte i zaczyna się zabawa!!:)
Wspomnieni wspóltowarzysze przylatują z Polski i.... Peru:) Hehe, redaktorzy konkurencyjnego bloga (nie podam jego adresu z uwagi na nieprzyzwoite zdjęcia, które ostatnio się na nim pojawily) po zakończeniu pracy na Alasce wybrali się na wycieczkę do USA i Peru. Pomimo, że napotykają tam na wiele trudnosci to mam nadzieję, że sobie poradzą i dotrą do nas w piątek:) My na lotnisku będziemy czekać... a dokladnie to ja:)

No cóż, kończę już bo nie mogę wysiedzieć na tej uczelni...

Obiecuję, że przed naszym wyjazdem uraczę Was, drodzy obserwatorzy, czytelnicy, porcją ciekawostek i zdjęć:) Red. Oszkl też na pewno doda swoje 5 groszy:)

Klaniam się,

Red. Kaczy

:):)

2009-10-02T13:54:00.001-03:00

OLIMPIADA W 2016 w Rio de Janeiro:D:D

Tak, żeby się tylko pochwalić;) Wyobraźcie sobie, co się tutaj dzieje:D

red. Oszkl

Um, Dois, Tres... FGV!!!!

2009-09-27T15:31:00.020-03:00

Ola!!

ponieważ dosyć często, razem z red. Kaczym, wspominamy o naszych sportowych aktywnościach, chciałbym się pochwalić:)

Otóż mam okazję (i przyjemność) grać w reprezentacji uczelni w siatkę:) Co więcej, granie nie ogranicza się tylko to przychodzenia na treningi- drużyna gra w międzyuczelnianej lidze Sao Paulo:)

Po dwóch kolejkach dostałem ofertę z rządu, że dadzą mi brazylijskie obywatelstwo, jeśli będę grał w drużynie narodowej;) No dobra, to tak sobie tylko marzę...;)

A tak już na poważnie, na początku grałem na środku (czego nie cierpię!), potem przyszedł czas, że zostałem wystawiającym (na szczęście tylko jeden mecz- problemy kadrowe, dostaliśmy wtedy mocne lanie;), a dzisiaj wylądowałem na mojej normalnej pozycji przyjmującego:)

Mecz był zacięty, temperatura w hali ponad 30 stopni, gorący doping z trybun (mecz wyjazdowy niestety...), ale w końcu przegraliśmy w tie-break'u do 11 :/ (gra się do 15 dla niewtajemniczonych:)

A na dowód, zdjęcie poniżej. Niestety wszystkich fotoreporterów wywiało dzisiaj na mecz Sao Paulo- Corinthians (wydażenie porównywalne do koncertu Madonny w sierpniu, tylko tutaj jest 2 razy do roku:), więc zdjęcie nie jest najlepszej "urody;)" i w dodatku już po meczu;) Ale "10" na klacie jest:D

A tytuł posta to nasz okrzyk:)

Hawk!!

Michał

PS. Tak, tak- wreszcie jest GORĄCO:) ponad 30... i już tak ponoć zostanie;)

naj....

2009-09-24T19:40:00.002-03:00

Czołem!!

red. Oszkl znwu się reaktywuje. Ponieważ w Sao Paulo pada, powoli kończymy zajęcia i generalnie za dużo się nie dzieję, wybiegnę trochę w przyszłość:) Obecnie, razem z towarzyszem doli żyjemy głównie wyjazdem (już tylko 2 tygodnie:D:D), więc poniższy post będzie poświęcony naszej wyprawie. Po ciekawostkach red. Kaczego, przyszedł czas na miejsca, które będziemy mieli okazję zoabczyć, a które zaliczane są do grupy "naj":) Oto i one:

1. NAJwiększe wodospady na świecie ( Foz do Iguazu)

2. NAJwiększa elektrownia wodna na świecie (Itaipu - niedaleko tychże wodospadów)

3. NAJbardziej położone na południe miasto świata - Ushuaia

4. NAJwiększy lodowiec świata - Perito Moreno (Argentyna)

5. NAJwiększa góra na południowej i zachodniej półkuli - Aconcagua (6926 m n.p.m.)- oczywiście, my szczytu nie zdobędziemy :P

6. NAJsuchsza pustynia świata- Atacama

7. NAJwyżej położone pływowe jezioro świata- Titicaca (3821 m n.p.m.)

8. NAJwyżej położone miasto świata- Potosi (3967 m. n.p.m.- Boliwia)

9. NAJwiększa solna pustynia świata - Salar de Uyuni (Boliwia)

10. NAJniebezpieczniejsza droga świata- Boliwia (ja się waham, ale red. Kaczy jest zdeterminowany do 70km przejażdzki rowerem tymże szlakiem z La Paz do Coroico)

Jak widzicie, jest to mój najkrótszy post. Chcę, aby każdy z Czytelników mógł wreszcie dobrnąć do końca:)

Hawk!

Michał

PS. Zgapiając pomysł red. Kaczego, również ogłaszam konkurs: "naj- naj";)

Ciekawostki...

2009-09-16T18:35:00.025-03:00

Ponownie wita red. Kaczy :)

W związku z tym, że otrzymuję wiele sygnalow, że za malo udzielam się w merytorycznej częsci bloga (racja, w sumie dodaję tylko zdjęcia) i tym, że red. Oszkl trochę przynudza (żart wspóllautorze:P) postanowiem zainteresować was kilkoma ciekawostkami:)

Na wstępie pragnę zaznaczyć, że ciekawostka wcale nie musi być ciekawa:p Musi jedynie zwracać uwagę na pewne zjawisko/fakt/przedmiot. To też uczynię...

1. GEJE!! W Brazylii mieszka okolo 188 milionów osób, z tego ponad 90 milionów to mężczyźni... a z tego 10 milionów oficjalnie przynaje się do homoseksualizmu! Oczywiscie jest ich dużo więcej bo niektórzy troszkę, bardzo wstydzą się przyznać:)

2. W nawiązaniu do pierwszego punktu... Jakas masakra!!!! No dobrze, już się uspokoilem:) Tak więc w związku z powyższym punktem, w Sao Paulo jest pelno klubow dla "panow o orientacji seksualnej lekko odbiegającej od ogólnie przyjętej za normalną". Inne kluby robią specjalne imprezy dla nich (na drzwich jest napisane: "gay friendly party"). Smieszne jest to, że na takich imprezach panowie placą mniej od dziewczyn za wstęp... albo w ogóle nie placa!!

3. Od dwóch tygodni chodzę na treningi plywania dla studentów naszej tymczasowej uczelni. Nie dosc, ze na treningu z reguly są maksymalnie 4 osoby, to 3 z nich to są studenci z wymiany:) Najlepszy jest trener! Nazywa się "Peixe" co w tlumaczeniu na polski oznacza "ryba":) Facet przychodzi na co drugi trening, a jak już się pojawi to musi blyskawicznie wychodzić, bo zawsze jest gdzies umówiony... Nasza rozmowa (jak już do niej dojdzie) wyglada tak:
- sluchajcie musze dzisiaj pilnie wyjsc w trakcie treningu
- no dobrze, szkoda
- umiecie plywac kraulem?
- tak
- no dobra, to plywajcie, do zobaczenia!:)

4. W Sao Paulo jest tyle samochodów, że to miasto niedlugo się calkowicie zakorkuje!!
W związku z tym wprowadzono smieszne prawo... zależnie od tego na jaką cyfrę kończy się numer rejestracyjny samochodu, to w te dni nie może on jeździć po drogach Sao Paulo. I tak np. auta z rejestracją kończącą się na 1 i 2 nie mogą jeździć w poniedzialki:)

5. Brazylia cierpi na tak zwane przezatrudnienie! Wszędzie jest za dużo pracowników!
- W barze obok naszej uczelni jest tyle pracowników co stolików!
- Na recepcji w naszym bloku siedzi zawsze kilku facetów... jeden jest od patrzenia się w ekrany monitoringu, drugi od wręczania korespondecnji, kolejny od otwierania domofonu, następny od wolania windy i otwierania drzwi od niej (chyba jeszcze nigdy sam sobie drzwi nie otworzylem), no a jeszcze jeden od mówienia Ci "dzień dobry" i usmiechania się:)
- w każdym autobusie w Sao Paulo, oprócz kierowcy jeździ jeszcze sprzedawca biletów. Autobusy stoją na przystankach po kilka minut zanim wpsomniany sprzedawca sprzeda wszystkim bilety i wejdą laskawie do autobusu:) Jakby nie mogli kart miejskich wprowadzic...

6. Ostatnio na stacji metra rzucila mi się w oczy kolejna dziwna rzecz. Schody ruchome jadą w dól! A do góry trzeba wchodzić po schodach:) Niby czemu ma być tak jak w Europie?

7. Polska Polonia w Brazylii liczy 1,2 miliona mieszkańców! Kto by pomyslal! Na poczatku XX wieku nasi rodacy byli trzecią najlicznejszą grupą przybywającą do Brazylii. Dzięki temu znaleźlismy w Sao Paulo kosciól z polskimi księżmi i polskimi mszami:)

8. W Sao Paulo jest od groma skuterow! Sa wszędzie! A najgorsze jest to, że osoby jeżdzące na nich w ogóle nie potrafią jeździć!! W ogóle nie przestrzegają przepisów ruchu drogowego (swoją drogą nie wiem czy tutaj takie obowiązują). Skutkuje to tym, że w samym miescie Sao Paulo ginie 10 motocyklistów/skuterzystów dziennie!!

9. W Brazylii prawie nikt nie mówi w obcym języku. Nawet mlodzież nie kwapi się do tego, żeby ich się uczyć. Spotkanie na ulicy osoby mówiącej po angielsku graniczy z cudem!! Tym większe bylo nasze zaskoczenie kiedy to stojąc w kolejce do kasy w Kerfurze (nie ma to jak znać francuski:P) podeszla do nas starsza Pani i zaczela z nami rozmawiac po angielsku! Jak się później okazalo miala ona 72 lata i oprócz angielskiego znala jeszcze biegle niemiecki, holenderski, wloski, francuski i hiszpanski! Pracowala przez kilka lat w rożnych oddzialach PricewaterhouseCoopers między innymi w Londynie i Zurychu. Jakby tego bylo malo jej ojciec byl żolnierzem, podczas drugiej wojny swiatowej walczyl glównie na terenie Polski i bardzo dobrze mówil po polsku!! Tak więc kochani czytelnicy... uczcie się obcych języków!:)

10. W 2003 roku zabraklo w Brazylii sylikonu na operacje plastyczne:) hehe... dalej tak Wam się podobają Brazylijki? I Brazylijczycy?!:)

11. Ostatni punkt nie będzie ciekawostką... będą to dwa zdjęcia, które zrobilismy z red. Oszklem podczas ostatniego weekendowego wyjazdu do dżungli. Więcej zdjęć nie będzie bo ilosć komentarzy jest w dalszym ciągu niezadawalająca!!

Artyzm red. Oszkla

Artyzm red. Kaczego

W obu przypadkach nie mylić z "autyzmem":)

To by bylo na tyle. Wreszcie!:) Proszę mi więcej nie narzekać bo się jeszcze rozkręcę :p

Klaniam się,
Red. Kaczy

Ps. W celu zmobilizowania Was do pisania komentarzy, oglaszam PLEBISCYT NA NAJBARDZIEJ CIEKAWĄ CIEKAWOSTKĘ! Możecie wybrać tylko jedną:) Jak się bardzo postaracie to może nawet potem zamieszczę wykres, tudzież diagram, z wynikiami:)

Długo oczekiwane zdjęcia z weekendu w dżungli:)

2009-09-11T14:39:00.028-03:00

Ponownie wita Państwa red. Kaczy!

Celem niniejszego posta jest zamieszczenie kilku zdjęć z naszego wyjazdu na dlugi weekend. Wiem, że zdjęcia mialy pojawić się już we wtorek i już nie mogliscie się ich doczekać... ale jestesmy tutaj tak zapracowani, że dopiero teraz znalazlem chwilkę:)

Tak więc do rzeczy...

Nasza Hacienda w srodku dżungli...

A to widok z okna

Tym pojazdem poruszalismy się po dżungli

Red Kaczy na hamaku, a redaktor Oszl... pod:)

Sklonnosci autystyczne red. Kaczego

Koleżanki z plaży...

Red. Oszkl, wodospad i.... nasz duński kolega:)

Król dżungli

Red Oszkl i drzewo. Takie normalne drzewo z liscmi i wogóle... tylko, że duże:)

Kolejne zdjęcie z cyklu "Pan Pawel będzie skakal"

Ja nie wiem... same wchodzą w kadr:)

No i wreszcie zdjęcie red. Oszkla z jakimis dziewczynami:)

Po imprezie u Bogdana... Badyl

no i Bogdan:)

To by bylo na tyle... no ale już szykuję kolejną porcję:)

Co do poprzedniego posta red. Oszkla to potwierdzam, że nasz niemiecki kolega nie potrafi jeździć autem!! Myslalem, że nie wyrobię jako pasażer!!
A co do mojej bliskiej smierci to ja naliczylem 3 razy, a nie dwa:)

Serdecznie pozdrawiam,

Redaktor Kaczy

Ps. A gdzie są komentarze do naszych postów?! Proszę mi tutaj komentować! Chociaż moje zdjęcia:) Piszcie np. że bardzo ladnie wyszedlem albo ze wyprzystojnialem:)
Jezeli nie bedzie min. 5 komentarzy pod tymi zdjeciami to nie zamieszcze nowych!! Foch:)

Wrześniówka, czyli Ubatuba z perspektywy Gringos;)

2009-09-08T15:11:00.003-03:00

Ola!!

po kilkudniowej przerwie ponownie przesyłamy relację, z tego, co się działo na drugiej półkuli (zarówno południowej, jak i zachodniej;) A działo się duuużo:)

7 września Brazylijczycy obchodzą Święto Niepodległości. Ponieważ w tym roku tym dniem był poniedziałek, mieliśmy długi (albo dłuższy;) weekend:) W związku z tym w przeciwieństwie do większości, która wybrała Rio de Janeiro, my pojechaliśmy w bardzo mocno męskim składzie do Ubatuba (mi osobiście kojarzy się z jabadabadubi z Flinstone'ów;)

W piątek wieczorem późnym popołudniem wyruszyliśmy z parkingu przy Barra Funda naszym cudownym samochodem w północno-wschodnim kierunku:) Tym razem padło na mocarnego Volkswagena Gol (nie mylić przypadkiem z Golfem!!). Jak to przystało na samochód skierowany do klienta z kraju rozwijającego się, auto nie należało do najbardziej luksusowych. Oprócz karoserii, niewygodnych foteli i silnika niczego innego nie widziałem... no może jeszcze kierownica:)

Co do męskiej ekipy: Thomas i Alvin (Duńczycy), Sasha (Niemiec- uważni czytelnicy znają już tego pana), red. Kaczy no i ja:) Dodam jeszcze, że weekend spędziliśmy w domu w środku dżungli, który należy do rodziny wspomnianego już wcześniej Thomasa (brazylijskiej rodziny:) Na szczęście rodzina i znajomi byli bardziej zróżnicowani płciowo niż my, więc zapowiadający się gay weekend nie był takowym:)

Co do aktywności, których mieliśmy okazję doświadczyć podczas "wrześniówki" (procentowo- w tym z red. Kaczym jesteśmy całkiem nieźli):
-piliśmy (75%)
-spaliśmy (15%)
-jedliśmy (25%)
- reszta (1%)
Procenty nie sumują się do 100, ponieważ niektóre czynności zachodziły na siebie - np. spanie i reszta;)

Ponieważ pierwsze 3 punkty nie wydają się mi być zbytnio ciekawe, opiszę trzeci (wedle powiedzenia- nie liczy się ilość, tylko jakość). No może poza faktem, że red. Kaczy przejawiał oznaki dziecka autystycznego, ponieważ pierwszy dzień w 95% spędził na budowaniu wieży z puszek po piwie (chociaż muszę mu przyznać, że wszyscy byli pod wrażeniem, jak wieża osiągnęła wysokość ponad 186cm - czyli była wyższa niż ja;)

Wracając do 1% reszty- byliśmy na plaży serferów z NA PRAWDĘ fajnymi dziewczynami:D:D, gdzie fale były tak wysokie, że miotały każdym, kto wszedł dalej niż 2m wgłąb morza;) Dodam, że zabawa była przednia:)

Wieczorem w sobotę kibicowaliśmy przed TV, jako gringos, Brazylii, która grała w elim. do MŚ z Argentyną w Buenos Aires. Wygrali 3:1, więc było co świętować:) Tak na marginesie... Brazylijczycy nie cierpią Maradony.

Ponadto wybraliśmy się na imprezę do "miasta". Nie będę podawał ceny, dodam, że była droższa od ostatniej:) Ale było warto... Ponownie NA PRAWDĘ fajne dziewczyny dały radę;) Po imprezie, czyli jakoś ok 6:30 widzieliśmy piękny wschód słońca (red. Kaczy zajmuje się stroną graficzną bloga- mam nadzieję, że zamieści z jedno takie zdjęcie:)

Ostatnią atrakcją weekendu była poniedziałkowa wycieczka do środka dżungli:) Było niebezbiecznie, zielono, dziko, ale przede wszystkim rewelacyjnie:) Tutaj ponownie odsyłam do zdjęć:) Red. Kaczy prawie stracił życie (i to 2 razy), ale ja na hard-cora przystało nic mu się nie stało ("Pan Paweł będzie skakał...")

Koniec relacji.

Jak zwykle zostały ciekawostki:
- korki. Maskarycznie długie. Wczorajsza podróż powrotna zajęła nam 7,5 godziny zamiast 3... Nie ma to jak 10 mln ludzi jadących w jednym kierunku na weekend:)
- dżungla w której byliśmy, należy do rodziny naszego towarzysza Thomasa... jakieś kilka km kwadratowych na własność:) fajnie, co?:)
- dzisiaj w Sao Paulo pada. Dokładniej leje, a jeszcze dokładniej jest oberwanie chmury. W sumie kilku chmur, na raz. Poziom wody na drogach jest tak wysoki, że spokojnie można by było poplywać kajakiem...
- Niemcy nie potrafią jeździć samochodem... nawet niemieckim;)

Hawk

gringo red. Oszkl

Pomeczowa relacja

2009-09-03T16:29:00.014-03:00

Jak możecie wyczytać na początku naszego bloga... "Brazylia to kraj samby, pilki nożnej, pięknych kobiet i capoeiry..."
Tak więc capoeira zaliczona, samba na imprezach również, piękne kobiety... a jakże:)
Zostala tylko pilka nożna:)

Znany z zamilowania do pilki nożnej, redaktor Kaczy, wybral się wczorajszego dnia na mecz podwyzszonego ryzyka pomiędzy Corinthians Sao Paulo, a FC Santos (5 i 10 drużyna w ich pierwszej lidze). Mecz zacząl sie o 22, a skonczyl tuż przed pólnocą...

Bilety bylo wyjatkowo trudno dostac ale kolega Dunczyk stanal na wysokosci zadania:)

Tak wiec towarzyszylo mi trzech Norwegów i jeden Duńczyk... czulem sie bezpiecznie:)

Co tu duzo pisać... bylo swietnie! Wszystko bylo! Wspaniala atmosfera, pelne trybuny, efektowne akcje, grad bramek (a dokladnie 3), no i piękne kibicki:)

W ogóle to Brazylijczycy są strasznie zakręceni na punkcie pilki nożnej... bylismy na stadionie na 1,5 godz przed meczem, a trybuny byly juz do polowy pelne (lub w polowie puste, jak kto woli:))! Pomimo tego, że są krzeselka to sobie nie posiedzialem bo oni caly czas stoją, skaczą, spiewaja, tańczą, gwiżdzą tak, że prawie bębenki pękają... tylko sobie wyobraźcie co się dzieje jak pada bramka!!!! Prawie z trybuny spadlem, a potem prawie mnie stratowiali:)

Mial grać Ronaldo (tak, tak, ten wielki Ronaldo) ale podobno ma kontuje. No a prawda jest taka, że jest za gruby, żeby grać i ma się poddać zabiegowi odsysania tluszczu... tak mówią Brazylijczycy:)

Sam stadion nie jest wielki, pomiesci okolo 30tys kibiców. Jak pokazali nam na wielkim telebimie bylo 26807 osób, w tym 1162 przyjezdnych. Napisali nawet jaki jest wplyw ze sprzedaży biletów... 1,3mln zlotych:)

To by bylo na tyle...
Aha, jeżeli kogo interesuje wynik to mecz zakończyl sie rezultatem 2-1 [slownie: pięćdziesiąt do szesnastu:)]

Aha! Jeszcze zdjęcia... obiecalem kilku wiernym czytelnikom bloga:)

Stadion w calej okazalosci

Kibole Corinthians:)

Zdjęcia z największym zadymiarzem na trybunach:)

No i piękna oprawa meczu...

Zapomnialem dodać, że grają tutaj trochę większymi pilkami...

Gorąco pozdrawiam
Redaktor Kaczy

Ps. Po tygodniu pieknej pogody i temperatur ponad 30 stopnii, jakies pol godziny temu zaczelo padać i temperatura spadla do 18 stopnii!! A nam sie wlasnie dlugi weekend zaczal:/

w 70 dni...

2009-08-28T16:41:00.001-03:00

Ponownie wita red. Oszkl,

tym razem będzie bardziej o przyszłości, niż przeszłości:)

Ze spraw bieżących, to dalej chodzimy na zajęcia, robimy case'y i piszemy prace domowe... czyli zupełnie, jak nie na studiach:) Ale jakoś przywykliśmy do tego:)

No i generalnie jest ciężko... bardzo ciężko. Nie dość, że śpimy jakieś 8-9 godzin dziennie, to jeszcze te imprezy w weekend, piwa w tygodniu, poza tym jakiś sport, wspólny obiad z innymi Erasmusami... nie wdając się w szczegóły- harujemy;)

Miało być o przyszłości:) Miłe chwile w Sao Paulo za niedługo będą się miały ku końcowi (tak, tak- semestr kończy się nam 8 października: pozdrawiam z tego miejsca studentów z Polski:D) i trzeba będzie wyruszyć na podbój Ameryki:) Tak jak Kolumb czy Vespucci, a potem Cortez i Pizzaro będziemy penetrować, odkrywać i zwiedzać (ale nie plądrować, podbijać i gwałcić!!!)

Ale, ale!!! Na początku października przybywają posiłki- z Polski:D i JU-ES-END-EJ (czyt. USA;). Mianowicie z Polski przybywają: podróżniczka Ania, podróżniczka Agata i jej amigo podróżnik Bun, a z zimnej Alaski autorzy konkurencyjnego bloga red. Flisiak i red. Miluś. Jak widać po ekipie... oj będzie się działo:)

Pewnie jesteście ciekawi, co będziemy odkrywać. W związku z tym poniżej zamieszczam kołowo-liniową trasę naszej wyprawy:

Jak widać, trasa nie jest jeszcze doprecyzowana w 100%, ale ciągle nad tym pracujemy;) Czerwoną linią (okręgiem;) oznaczone są miejsca, które mamy w planie zobaczyć, natomiast zielona linia, to prawdopodobna trasa naszego szwajcarskiego Airbussa do Europy (17.12 będziemy już na Starym Kontynencie;)

Ciekawostki:
- jest ciepło: 25 stopni i świeci słońce:)
- robimy postępy w portugalskim (właściwie mam ochotę powiedzieć brazylisjkim- o tym dalej). Red. Kaczy potrafi już zrobić pełne zakupy (w sklepie samoobsługowym), red. Oszkl (ja) jest w stanie powiedzieć "dzień dobry" cieciowi w klatce. W sensie "Bom Dia" (bez słownika!!)
- portugalski w Portugalii to zupełnie coś innego, niż portugalski w Brazylii. Do tego stopnia inny, że spotkany przez nas w środę Portugalczyk stwierdził, że z wykładów na które uczęszcza (po portugalsku) rozumie ok 10-20% słów:) dobrze, że Polacy nie mieli nigdy problemów z tymi koloniami;)
- dementuje informację o tym, że red. Kaczy uczęszcza na basen. Przynajmniej dotychczas:) A to dlatego, że basen jest odkryty, a przy temp. 14 stopni ciężko było pływać... Więc nie jego wina w sumie;)
- Wraz ze wzrozstem temperatury, zagęszczenie ŁADNYCH Brazylijek na metr kwadratowy się zwiększa (jak było zimno, to siedziały w domu:/ W sumie bardzo nas to cieszy:)

Koniec ciekawostek. Koniec posta. Idę na siatę:)

Hawk

red. Oszkl

PS. Bym zapomniał. Tytuł to ilość dni, jaką będziemy mieli na podbicie Ameryki...

Impreza u Bogdana... tanio nie jest:)

2009-08-23T15:02:00.022-03:00

W niedzielny poranek (jest godz 15.00) wita red. Kaczy:)

Jako, że red. Oszkl ostatnio za dużo się rozpisuję to tym razem postanowilem Go uprzedzić i sam cos napisać:) Nie bylo to trudne bo red. Oszkl "rochorowal się" po wczorajszej imprezie i nie wygląda na chętnego do napisania czegokolwiek:)

Tak więc po kolei... od początku tygodnia każdy mówil o sobotniej imprezie organizowanej przez wydzial prawa naszej uczelni. Wszyscy znajomi zapowiadali się, że pójdą, więc nie moglo zabraknąć dwóch największych imprezowiczów z Polski!:)
Kupno wejsciówek nie należalo do najprzyjemniejszych... Uwaga! 1 bilet kosztuje 110zl! Na studencka imprezę! Do tego jeszcze szatnia prawie 20zl! Nie chcecie wiedziec ile kosztują tutaj inne imprezy w weekend! Można zaplacić nawet 500zl za wstęp! Jakas maskara!

Wysoką cenę rekompensuje fakt, że impreza jest z open barem:) Oznacza to, że dla co niektórych "mocniejszych zawodników" cena za wejscie staje się wyjątkowo atrakcyjna:)

Co do samego klubu to byl inny niż wszystkie, które odwiedzilismy do tej pory. Dwa duże bary, a reszta to wielki dance floor:) Oprócz tego mala scena i kilka metalowych rurek... nie wiadomo po co:) Poźniej się dowiedzielismy po co:p

AAA! Najważniejsza rzecz! Jedyna wódka jaką lali w tym klubie to WYBOROWA!! Tak, tak... nasza polska! Taka sama jaka stoi na pólkach w supermarketach w Polsce!:) Tak milo nam się zrobilo, że od razu przystąpilismy do intensywnej konsumpcji:) Red. Oszkl do nawet zbyt intensywnej... oszczędzę Wam szczególów:)

Tak więc impreza byla bardzo udana. Najpierw mielismy rozgrzewke w 400 metrowym mieszkaniu Holendrów, a potem bawilismy sie w klubie od godz 11 do ok 7 rano. Wracalismy porannym autobusem razem z ludzmi jadącymi do kosciola, na zakupy czy cos:) Smieszne uczucie:)

Ok, powoli bede konczyl. Trzeba się za naukę zabrać. Na jutro mamy do przeczytania kilka, nie krótkich artykulów na "Brazilian Economy", zrobienie prezentacji na "Legal Framework for International Business", prezentację na "Marketing in Latin America". Oprócz tego artykul na Marketing, Assignment na "Negotiations". Jakby tego bylo malo to w miesiąc musimy jeszcze przeczytać 2 książki na "Negotiations"... No cóż, nikt nie mówil, że będzie latwo:)

Pozdrawiam

Red. Kaczy

Ps. Ciekawostka z ostatniej imprezy... Jak sie zamawia jedną tequile to barmanka od razu podaje Ci trzy:) Obowiązuje tutaj taka zasada, że trzeba conajmniej 3 wypić za jednym razem... w przeciwnym wypadku barmanka robi się zla:) Mogliby u nas też takie zasady wprowadzić:)

No i sie zaczelo...

2009-08-18T15:39:00.002-03:00

Oi!!

tym razem znowu bedzie przewaga tekstu nad zdjeciami... w sumie to zdjec w ogole nie bedzie;)

Tak jak w tytule, zaczelismy razez z red. Kaczym semestr. Ultrakrotki semestr:) A to dlatego, ze zaczal sie 17 sierpnia, a konczy sie na poczatku pazdziernika:) Ale, ale- studia tutaj znacznie roznia sie od tych w Polsce- najwazniejsza jest systematycznosc (tak mawiala moja matematyczka z LO), wiec niestety "trza sie bedzie uczyc":)

Ale jak dotychczas zajecia sa ok- marketing w Ameryce Lacinskiej, system prawny a dzialanosc firmy na rynku globalnym, negocjacje oraz rzad a spoleczenstwo (interpretacja z angielskiego na polski BARDZO swobodna;). Ponadto chodzimy z red. Kaczym na kurs portugalskiego, a poniewaz grupa poczatkujacych nam nie pasowala (inne zajecia w tym czasie), poszlismy dzisiaj na grupe "sredniozaawansowana 1" (poziom 2 na 4 mozliwe):D jakby to ujac... mialem wrazenie, ze wiem duzo, duzo mniej, niz na pierwszych lekcjach niemieckiego na SGH:D wunderbar....

Po kilkupostowej przerwie postanowilem wrocic do ciekawostek. Oto one:
- biurokracja w Brazylii jest PRZESTRASZNA!!! kazdy student z wymiany musi zarejestrowac sie na policji- nie dosc, ze zaplacilem ponad 200 reali (wliczajac "autoryzacje ksera paszportu", zdjecia i transport), to w dodatku czekalem w tym durnym urzedzie 3 godziny na maly swistek papieru. Tragedia

- Wczoraj byl dzien "organizacyjny" na uczelni. Oficjalny. Przedstawiali uczelnie, organizacje studenckie itp. Ponadto byly tez osoby "oferujace" zakwaterowanie dla studentow... Padlo pytanie ile osob nie ma jeszcze zakwaterowania... Nie napisze ile osob sie zglosilo, ale podpowiem, ze wieszkosc osob jest tutaj ok 4 tygodni:) zorganizowanie i pomoc Brazylijczykow:>

- dzisja pada. Bardzo pada:(

- Za ostatnia ciekawoste pewnie zostane zlinczowany przez niektorych/niektore z Was (chyba bardziej te drugie;)- co marketing, to marketing, nie wazne czy Ameryki Lacinskiej, czy Sri Lanki... przynajmniej po pierwszych zajeciach;)

Koniec ciekawostek. Ide czytac case'a i pisac wypowiedz na jutrzejsze zajecia. I to ma byc wakacyjny sierpien!!!??

Hawk!!

red. Oszkl

Obiecane zdjęcia

2009-08-14T19:17:00.035-03:00

Po powrocie z Bahia wita opalony na czekoladkę red. Kaczy!

Ponieważ red. Oszkl uraczyl Was przedlugim tekstem, to teraz ja wrzuce pelno zdjec... równowaga musi być:)

Na wstępie chcialbym przeprosic za opóźnienie (obiecalem wrzucić zdjęcia już wczoraj). Jego powodem jest nadmiar zrobionych przez nas zdjęć i problemy z wyborem tych najlepszych:)
Mam nadzieję, że nam wybaczycie, a szczególnie obserwatorka "Kasia", która publicznie zwrócila nam uwage w jednym z komentarzy:)

Aha, żeby nie bylo, ze tylko z red. Oszkla jest taki sportowiec to ja dodam, ze oprócz silowni zapisalem sie na basen i staram się regularnie biegać:) Aha! Poważnie myslę jeszcze o zapisaniu się na nauke gry na bębnach, która też jest w ofercie centrum sportu na naszej uczelni:)

Ok, teraz zdjęcia... (żeby nie bylo, razem wybieralismy)

Cala ekipa w komplecie

Uliczka Salvadoru

Kolory Salvadoru

They don't care about us ... pamiętacie teledysk?

Salvador z promu

A ten skąd się tutaj wziąl? Obserwatorko Gabi, czy widzisz napis na przodzie?:)

Ze specjalną dedykacją dla Królowej (czyt. obserwatorka Madinga)

Czy to lepsze? Co myslisz Królowa?:)

A może to?:p

Nasza plaża.pl

Capoeira na plaży

Kto tak potrafi?:)

Lepszy jestem co nie?:) Podobno zwie się to "Berimbau".

Jazda bez trzymanki... prawie

Dwa osly:)

Latarnia... czy cos

Zdjęcie z naszej plaży.pl

Nasz Freund aus Deutschland

Polish boyfriend

Rozgwiazda

"Proszę Państwa Pan Pawel będzie skakal"

Full artyzm

No jest wysoko...

Widać, że wciągam brzuch?:) W tle nasza węgierska wpsóllokatorka.

Zapomnielismy PINu...

Ciekawe czy starczy nam koki do końca wyjazdu?:)

Relacja z wyjazdu

2009-08-14T18:43:00.004-03:00

Po długiej przerwie wita Was red. Oszkl.

Od razu chcę podkreślić, że post będzie długi, aczkolwiek postaram się, aby nie był BARDZO nudny, tak, żeby nie zamęczyć Was na śmierć (na sen;).

Po pierwsze nawiązując do poprzedniego posta red. Kaczego, jak najbardziej pozdrawiam Was, Drodzy Czytelnicy, w każdym publikowanym tutaj poście (punkt dla mnie;)

Ale przejdźmy jednak do meritum.

Wszystko zaczęło się 2 sierpnia, późnym wieczorem, kiedy to trzeźwiejąc po sobotniej imprezie, rozpoczęliśmy wielkie pakowanie. Wielkie dlatego, że należało zabrać tyle rzeczy, aby wystarczyło na 10 dni podróżowania, a z drugiej strony, aby żebra się nie łamały pod ciężarem plecaków:) Obydwa warunki udało się spełnić (językiem statystycznym obydwie hipotezy zostały odrzucone;). Spakowani, niewyspani, jednak pełni pozytywnej energii zabraliśmy się do taxi ok. 3:50 na przystanek Barra Funda, skąd darmowym autobusem, bez większych kłopotów zostaliśmy przewiezieni na lotnisko Capminos, które w sumie ma się tak do Sao Paulo, jak lotnisko w Gdańsku do Warszawy (oczywiście odległościowo). A na lotnisku... niespodzianka!! A jak! przecież w życiu nie może być ciągle miło i przyjemnie. Okazało się, że wszystkie reklamy MasterCard czy Visa to jedno wielkie g***- nie można nimi płacić na całym świecie, a na pewno nie w biurze brazylijskich linii lotniczych Azul:) Po ok 30 minutach kombinowania, szukania gotówki po kieszeniach udało się zebrać wystarczające środki (część została zapłacona duńską kartą kredytową przez naszego towarzysza- Saschę- Niemca z krwi i kości;).

Ale ponieważ w naturze zawsze występuje równowaga, chwile stresu zostały zrekompensowane poprzez wcześniejszy lot. Tak, tak- w Brazylii tzw rebooking jest jak najbardziej możliwy- baaa, w dodatku jest bezpłatny, Wystarczy podejść do supervisora i powiedzieć, że ma się bilet na 11:35, ale, że jest dopiero 8:30, to czy można lecieć samolotem o 9:30. Nie dość, że odpowiada w ciągu 2 sekund "tak", to jeszcze dostajesz w samolocie miejsca w klasie business:) Żyć, nie umierać!!!

No więc Bom Viagem!!!!

Po 2 godzinach przyjemnego lotu docieramy do Salvadoru, stolicy stanu Bahia (bahia po portugalsku to zatoka), ponoć najbardziej "czarnego" miasta na świecie poza Afryką. I rzeczywiście- oprócz turystów, spotykaliśmy tylko czarnoskórych Brazylijczyków. Gdy czekaliśmy na autobus do centrum miasta, red. Kaczy poderwał dwie (sympatyczne:P, żeby nie było) Amerykanki, z którymi zabraliśmy się do hostelu, który okazał się być bardzo dobrym miejscem wypadowym, z oryginalnym rastafarańskim klimatem oraz bardzo dobrymi śniadaniami;)

Co do samego miasta:) Moja subiektywna ocena to 10/10 w skali 10;) Miejsce po prostu fantastyczne!!! Salvador można odkrywać każdym zmysłem- przechadzając się po klimatycznych uliczkach, uczestnicząc w koncercie samby, grając na ulicy capoeire, oglądając kolorowe obrazy, czy w końcu czując charakterystyczny, ostry zapach potraw przyrządzanych na ulicy przez miejscowe kobiety:):) Miasto można jak najbardziej zaliczyć do tych "magicznych"- nie mogę go porównać do żadnego innego, w którym miałem okazję być wcześniej.
W tym miejscu wspomnę trochę o naszym składzie:) Zamiast 7 osób było nas 6 – Francuska Alice w ostatnim momencie zrezygnowała:/ 6, czyli: Krisztina Węgierka (dla niewtajemniczonych nasza nowa współlokatorka:>), Sascha- najmniej niemiecki Niemiec, jakiego znam:D, Kasia- reprezentantka SGH, jej przyjaciel Adam, który jest pół Polakiem, pół Amerykaninem, a ponadto jeszcze Argentyńczykiem, Syryjczykiem, trochę Chorwatem, Bułgarem i Włochem- jednym słowem- dziecko globalizacji;), red. Kaczy oraz ja w swojej skromnej osobie;)
Jednak mieliśmy szczęście spotkać również naszych ziomków z FGV, tj. studentów z Francji, Włoch, Szwajcarii, Holandii i jeszcze kilku innych krajów. Dlatego też nie mogliśmy narzekać w żadnym wypadku na brak towarzystwa:)
Po spędzeniu 2 dni w Salvadorze postanowiliśmy przenieść się bardziej na południe. Kierunek- wyspa I****, a dokładniej miejscowość Morro de Sao Paulo:) Jednym słowem RAJ NA ZIEMI!!! Pomimo, że miejsce przywitało nas rzęsistym deszczem, to i tak dało się wyczuć tropikalny klimat. Oczywiście kolejne dni to 100% słońca oraz temperatura nie schodząca poniżej 20 stopni (oczywiście w nocy:)) Na wyspę można się dostać jedynie za pomocą łodzi, na miejscu rolę chodników pełnią dróżki usypane z piasku, a co najważniejsze- na wyspie nie ma w ogóle SAMOCHODÓW!!! Myślę, że zdjęcia w lepszym stopniu oddadzą czar tego miejsca, więc odsyłam Was do linka ze zdjęciami, który znajduje się na końcu posta:) Dodam jeszcze, że w tym miejscu razem z red. Kaczym staliśmy się wiernymi fanami caipirinha (truskawkowej, ananasowej, winogronowej, mango, mieszanej- generalnie każdej:D).
Po spędzeniu 4 dni na cudownej wyspie postanowiliśmy ruszyć dalej:) Cel- dalsza penetracja południowej części stanu Bahia. Jednak, aby to uczynić, musieliśmy wrócić do Salvadoru, skąd wypożyczyliśmy samochód. W tym miejscu nauczka na przyszłość- jeśli podczas podróży przybłąka się do Was jakaś zagubiona turystka, która a) jest z Norwegii b) jest od Was starsza o 10 lat c) jest TRAGICZNA, to nigdy, ale to przenigdy nie zabierajcie jest z sobą. My taki błąd popełniliśmy- w celu zmniejszenia kosztów wynajęcia samochodu, zdecydowaliśmy się na podwiezienie owej Norweżki (nawet nie wiem, jak miała na imię ;P) do miejscowości Itacare (o miejscu później). Nie dość że gadała głupoty, wymądrzała się co krok, krytykowała każdy naród poza Norwegami, to jeszcze okazała się marudą i panikarą:/ Jak już red. Kaczy wspomniał naszą wspaniałą rakietą był Fiat Doblo 1.8, który „dał radę”:). Co więcej, drogi w Brazylii również sprawiły dużą niespodziankę- dobra nawierzchnia bez dziur:). Jednak nie ma tak dobrze- nie wiadomo z jakich powodów brakuje im metalu na stawianie znaków drogowych, przez co generalnie nie wiedzieliśmy, gdzie dokładnie się znajdujemy, nie mówiąc już o skrzyżowaniach , zakrętach i tym podobnych;) Pomimo, że na mapie odległości nie wyglądały na duże…. Okazały się ogromne;) po przejechaniu jakichś 350km drogą ekspresową dotarliśmy do skrzyżowania z napisem „Itacare”. I w tym momencie zaczęła się zabawa:) 50 kilometrowy odcinek, przypominający odcinek specjalny rajdu Dakar, tylko że w dżungli:) owe 50km przejechaliśmy dokładnie w 3,5 godziny:) jadąc w ciemnej du***, po gigantycznych wybojach, modląc się, czy za następnym zakrętem nie czeka jakiś straszny stwór, banda zbirów, wielki konar, przepaść, czy kałuża nie do przejechania:) W tym miejscu wielki szacuj dla red. Kaczego, który dzielnie przez te 3,5 godziny dzielnie manewrował pomiędzy wielkimi dziurami, jadąc ze średnią prędkością 15km/h (czyli 10 razy mniej niż normalnie) a ponadto nie reagował na krzyki, piski i przepotworne marudzenie wcześniej już wspomnianej Norweżki:)
Szczęśliwie dotarliśmy do Itacare:) Przy wjeździe do miasta (no może jakieś 5 km przed) spotkaliśmy na drodze „człowieka pierwotnego”- czarny mężczyzna pomalowany jakąś białą farbą, totalnie nagi, siedział w kucki na skraju drogi i zajadał się jakimiś liśćmi… Mi osobiście ten widok zmroził krew w żyłac:) A dookoła dżungla, dżungla i jeszcze raz dżungla:)
Początkowo Itacare nie zrobiło na nas wrażenia, wiec postanowiliśmy zaraz po „wyrzuceniu” z samochodu Norweżki udać się dalej na południe do Porto Seguro. Jednak widok bajecznej plaży przekonał nas do tego, aby zostać tam jeden dzień. Strzał w dziesiątkę!! Plaża była dużo lepsza, niż w Morro de Sao Paulo (szczególnie olbrzymie fale:)), a w dodatku pograłem trochę capoeiry z miejscowym:D Ponadto wieczorem zaszaleliśmy z obiadem i zamówiliśmy jakieś pyszne owoce morza (przy okazji „pysznie” za nie płacąc;) w bardzo fajnej restauracji o nazwie „berimbau”:)
Ostatniego dnia pojechaliśmy jeszcze na południe do Porto Seguro, jednak to miejsce nie wyróżniło się niczym szczególnym, więc nie będę się tutaj o nim rozpisywał. Na koniec jeszcze tylko 11 godzin podróży z Porto Seguro do Salvadoru, 2 godzinny lot do Sao Paulo i po 10 dniach znowu znaleźliśmy się w ogromnej metropolii. Ale wreszcie jest ciepło i świeci słońce:)
Gratulacje dla tych z Was, którzy dotarli do tego miejsca. W nagrodę po pierwsze nie będę Was już męczył kolejnymi informacjami, a po drugie przesyłam linka ze zdjęciami: http://picasaweb.google.com/michal.oszkiel/BlogBahia#
Hawk!!
Red. Oszkl
PS. Wczoraj mieliśmy dwa wykłady. Obydwa były odwołane :( :(
PS2. Razem z red. Kaczym zapisaliśmy się na siłownię, ja ponadto na capoeirę i siatkę:D

Zyjemy!!:)

2009-08-10T12:04:00.004-03:00

Witam wszystkich wiernych czytelnikow z miejscowosci o nazwie Itapara, Itacara, Itaparica czy jakos tak.... na pewno jest "Ita" na poczatku i na pewno znajduje sie ona nad Oceanem lub innym duzym jeziorem.

Ja tylko tak krociotko bo szturcha mnie tutaj jakas brazylijka i mowi ze mi sie juz czas skonczyl... siedze cale 5 minut a jak byk jest napisane na komputerze, ze moge siedziec 15 minut:) Przynajmniej tak mi sie wydaje bo jest to napisane w jakims dziwnym jezyku. Moze jest to cena za godzine surfowania po sieci... kto wie:)

Przechodzac do meritum tego posta... chcialem poinformowac wszystkich tych, ktorzy sie o nas martwia (zakladam, ze jest chociaz jedna taka osoba) ze zyjemy!!:) Niby nic specjalnego ale po tym co nas spotkalo ostatniej nocy w srodku brazylijskiej dzungli wydaje mi sie to nielada (pisze sie razem czy osobno?) wyczynem...

Jezeli kogokolwiek zaciekawilem to zapraszam na bloga w czwartek w godzinach wieczornych kiedy to powrocimy z 10 dniowej wyprawy po okolicach Salvadoru, napiszemy bardzo dluga relacje (ktorej pewnie polowa z Was nie przeczyta) i wrzucimy przepiekne zdjecia zrobione lustrzanka redaktora Oszkla i te mniej piekne, zrobione moja kompaktowa cyfrowka:)

Przepraszam, jezeli ten post "nie trzyma sie kupy" ale jestem padniety i strasznie spiacy po calonocnej przeprawie przez dzungle wypozyczonym autem marki Fiat Doblo 1,8ELX (rocznik 2009, przebieg 700km) z dodatkowymi dwoma siedzieniami i brakiem mozliwosci regulacji wysokosci swiatel.

Pozdrawiam,

Redaktor Kaczy

Ps. Zmeczony redaktor Oszkl wlasnie spi ale na pewno tez bardzo goraco pozdrawia...

Tu lecimy:)

2009-08-02T19:09:00.006-03:00

Tak tylko chcialem Wam pokazać gdzie będziemy spędzać czas z redaktorem Oszklem przez najbliższe 10 dni. Może nas zrozumiecie dlaczego nie będziemy mogli się odzywać na blogu:)

Ps. Oprócz wspomnianej wczesniej piątki osób lecimy jeszcze z jedną Francuzką:)

Przerwa w nadawaniu;)

2009-08-01T12:52:00.004-03:00

Drogie Czytelniczki i Czytelnicy!!

zapowiada się pierwsza przerwa w nadawaniu:) W poniedziałek razem z red. Kaczym, Węgierką (Krisztiną), Polką (Kasią) oraz Niemcem (Saschą). wylatujemy do Salvadoru (stan Bahia).

Podążając na północ, zamierzamy (zahaczając o mniejsze miejscowości) pojechać wynajętym wcześniej samochodem do Recife (Pernambuco) oraz Natal(Parabia & Rio Grande do Norte).

Oczywiście po powrocie zdamy szczegółową relację z tego co zobaczyliśmy, doświadczyliśmy i zwiedziliśmy:) Zdjęcia też będą;)

A tymczasem kilka njusów;) :

- mamy Internet w mieszkaniu. Jest tylko w jednym miejscu, jest jedna kreska, ale jest:)

- wczoraj ponownie byliśmy na imprezie w 450m2:) nawiązując do pewnej reklamy: coca-cola: 3 reale. pierwsza wódka poniżej równika- 6 reali. Uznanie obcokrajowców widzących Polaków pijących shot'y- bezcenne:D

- temat został poruszony już w poprzedniej informacji- wódka. A właściwie jej cena- 6 reali (ok 10zł) za, i tutaj uwaga: litr, słownie JEDEN LITR;) i nawet głowa nie boli dzisiaj:) I żeby nie było, że jesteśmy jakieś menele, czy coś- w sklepie była jeszcze tańsza za 4 reale:)

Także jak na razie bez odbioru przez jakieś 12 dni:)

Hawk!!

red. Oszkl

Pierwsza impreza...

2009-07-31T18:32:00.005-03:00

Przesylam kilka zdjec (a wlasciwie to dwa) z poniedzialkowej imprezy...
Wieczorami raczej nie robimy zdjęć bo nikt nie chce ryzykować i brać aparatu:)

Redaktor Oszkl z kolegami

Redaktor Kaczy z koleżankami

Nasz apartament:)

2009-07-31T17:40:00.005-03:00

Nie wiem czy bardzo Was to interesuje ale chcielibyśmy Wam pokazać nasze piękne mieszkanie, w którym spędzimy najbliższe 2,5 miesiąca:)

Przedpokój z hamakiem:)

Sypialnia... żeby nie było wątpliwości, jest jeszcze materac:)

Jakby ktoś miał wątpliwości... to jest kuchnia

Łazienka

No i najwazniejsza rzecz... plazma na ścianie.

Piękne, prawda?:)

Kilka ciekawostek :)

2009-07-30T12:53:00.006-03:00

Witam szanownych czytelnikow!

Co prawda mialem wrzucic dzisiaj kilka zdjec na bloga ale zapomnialem je nagrac na pen drivea, wiec postanowilem zainteresowac was trzema, gora czteroma ciekawostakami:)

1. Dostalismy wczoraj z Michalem maile z naszej uczelni, ze w zwiazku z szalejaca swinska grypa moga u nas pojawic sie pewne dolegliwosci. Opisali wszystko bardzo dokladnie... mozemy miec katar, kaszel, moze bolec nas gardlo i takie tam. Na koncu prosza nas o to, ze jezeli jakies objawy sie u nas pojawia to mamy nie przychodzic na uczelnie... to mi sie podoba:)

2. Swinskiej grypy ciag dalszy... wczoraj doszly do nas kolejne przeciekawe informacje zwiazane z ta tajemnicza choroba, znana jako A/H1N1. Jako, ze w Brazyli stwierdza sie coraz wiecej zachorowan wladze uczelni doszly do wniosku, ze studenci powracajacy z wakacji (semestr zaczyna sie tutaj w poniedzialek) takze moga byc zarazeni...
W zwiazku z tym postanowily, ze zajecia zaczna nam sie 2 tygodnie pozniej!!:) Uczelnia bedzie zamknieta przez 2 tygodnie. Bedzie czynna tylko biblioteka i sale komputerowe. Ciekawa rzecza jest to, ze w kazdej sali beda mogly znajdowac sie maksymalnie 3 osoby. Musi to byc scisle przestrzegane:)
Co dla nas jest pocieszajace... te 2 tygodnie nie zostana nam dodane na koncu semestru. Po prostu zajecia potrwaja 2 tygodnie mniej... w naszym wypadku wychodzi na to, ze bedziemy sie uczyc przez 5 tygodni!:) To mi sie podoba!:) Mozna zaczac zwiedzac czy cos:)

Zastrzegam jednak, ze sa to nieoficjalne informacje od studentow z samorzadu i czekamy na oficjalny komunikat uczelni....

3. Kolejna ciekawostka.... od piatku kiedy tu jestesmy naruszono dobra osobiste dwoch studentow z wymiany (czyt. okradziono ich). Nic powaznego, po prostu poproszono ich o oddanie cennych rzeczy...
Generalnie miejscowi studenci powiedzieli mi, ze co semestr prowadza statystyki ilu studentow z wymiany zostalo okradzionych i jaki to procent... kiepskie zajecie:) Dla pocieszenia dodam, ze wspolczynnik ten maleje:)

4. Na koniec jakas pozytywna informacja... W Sao Paulo jest pelno knajp typu all you can eat. Oczywiscie dwie juz odwiedzilismy i szybko ich nie opuszczalismy:) Wczoraj bylismy w pizzeri i zrobilismy konkurs kto wiecej zje z dwoma Holendrami. Zjedlismy z redaktorem Oszklem po 10 kawalkow i niestety przegralismy bo Holendrzy zjedli odpowiednio 13 i 12 kawalkow. Pocieszajace jest to, ze kazdy z nich wazyl ponad 100kg, tak wiec jezeli podzieli sie ilosc kawalkow przez wage zawodnika to wygralismy!!:)

To by bylo na tyle. Wiem, ze wiekszosc informacji nie jest za bardzo pozytywna ale pragne zapewnic wszystkich obserwatorow i czytelnikow bloga, ze bardzo uwazamy na siebie z redaktorem Oszklem. Nie nosimy juz calego dobytku przy sobie i jak narazie nie mamy zadnych objawow grypy:)

Pozdrawiam,
redaktor Kaczy

Ps. Zdjecia wkrotce....

Magiczna liczba 450

2009-07-29T10:48:00.005-03:00

Witam ponownie!!:)

wedle znanego powiedzenia: "zeby zycie mialo smaczek, raz..." red. Kaczy raz red. Oszkl:) Wiec teraz kolej na mnie:) Bedzie bez zdjec, za to z wieszka iloscia informacji.

Musze stwierdzic, ze Sao Paulo jest pierwszym miejscem, gdzie widze az tak ogromne kontrasty. Wprost niesamowite, ilu biedakow, zebrakow i bezdomnych przewija sie przez ulice... baa!! przez serce centrum biznesowego Ameryki Poludniowej (a mam na mysli glowna ulice SP- Avenida Paulista). To jedna strona medalu. Druga to super luksusowe apartamenty, drogie restauracje i garnitury szyte pewnie na miare u najlepszych krawcow w miescie:) Wczoraj dla przykladu, w ramach integracji zrobilismy sobie wspolna kolacje, a jako miesjce ceremonii wybralismy mieszkanie Chrisa (Niemiec studiujacy w Mastricht), ktory powiedzial, ze wynajmuje pokoj u pani architekt:) po kupieniu kilku produktow w pobliskim supermarkecie (jedlismy risotto i super pyszne nalesniki wg przepisu Francuza Oliviera) udalismy sie do mieszkania:) Oczywisie tutaj w kazdej klatce jest ochrona, kraty na powitanie, domofony, kamery itd itp. Po wejsciu oniemialem ze zdziwienia:) W zyciu nie widzialem, aby salon w 30 pietrowym bloku mial 60m2!!! Jak sie potem okazalo cale mieszkanie ma 450m2 (cale pietro) a pani architekt ma jeszcze jedno mieszkanie w Sao Paulo (tak na marginesie- straszny burak, nikomu nie przypadla do gustu, gdy zaczela jezdzic po Europejczykach utozsamiajac ich prawie z alkoholikami:/)

To tyle z ciekawostek socjologicznych:)

Pozostale ciekawostki:

- red Kaczy i ja wreszcie sie przeprowadzilismy:) Mieszkanie nie jest duze (mysle, ze to nawet nie jest 1/10 w/w mieszkania;) Ale jest dobry standard, ciepla woda i co najwazniejsze- wreszcie kazdy ma wlasne spanie (zauwazcie, ze nie uzylem slowa "lozko", poniewaz jest: lozko;) i materac- powtorka z (amerykanskiej) rozrywki:)

- stwierdzamy zgodnie, ze tygodnie integracyjne, sa bardzo meczace- glownie sie je, pije, spi i znowu je, pije spi:) Czasem jeszcze mozna wziac prysznic;)

- pograzylismy sie w rozpaczy razem z red. Kaczym, jak i wiekszoscia innych studentow. Miesieczny karnet na basen - 200 reali (300zl!!!!), silownia jest rownie droga (250 reali). I nawet capoeiry nie ma na uczelni:) Ale za to jest siakta, co mnie bardzo ucieszylo:)

- Chce potwierdzic stwierdzenie red Kaczego- rowniez w nowym mieszkaniu woda kreci sie w inna strone niz w Polsce:) fascynujace... i to wszystko dzieki panu Coriolisowi- dziekujemy!!

Na koniec chcialym jeszcze dodac, ze jutrzejszy dzien zapowiada sie wyjatkowo aktywnie:) Tzn nie bedziemy (tylko) siedziec w barze i pic piwa (ktore na marginesie jest bardzo dobre) lub innej caipirinhi, a pojdziemy zwiedzic miasto, ktore de faco zostalo juz zwiedzone (w sensie przez red Kaczego i red Oszkla:) A pisze to dlatego, ze dziewczyna, ktora opiekuje sie nami tutaj (tzn uczestniczy w imprezach :) stwierdzila, ze jestesmy "crazy guys!!", ze wybralismy sie sami w taka podroz. Nie ma jak te polskie "hardcory":D A ponadto powiedziala, ze zwiedzanie faveli z przewodnikiem w Rio to koszt jakichs 60 reali... zgadnijcie, co bedziemy robic w Rio:)?

Hawk!!!

red Oszkl

PS jest cholernie wilgotno!!!!
PS2 ma byc jeszcze bardziej wilgotno...

Porcja zdjec

2009-07-27T15:36:00.013-03:00

Znalazlem wyjscie USB na tym komputerze, na ktorym pisalem przed chwila posta:)

Tak jeszcze z Londynu. Good guy and bad guy...

Prawie jak Manhattan...

Szama. Na kilogramy

Katedra w Sao Paulo

Poranna drzemka:)

Smog...

Penthouse na ostatnim pietrze

Milo i przytulnie... czyli nocleg pod mostem:)

Pewnie sluzby miejskie strajkuja...

Jacys chetni na mieszkania??

Pierwsze dni w Sao Paulo

2009-07-27T15:16:00.005-03:00

Wita Panstwa redaktor Kaczy.

Chcialem zdac taka krotka relacje z naszych pierwszych trzech dni spedzonych w Sao Paulo.

Moze zacznijmy od tego, ze pogoda w dalszym ciagu nas nie rozpieszcza... co chwile pada, a temperatury ksztaltuja sie miedzy 15 a 20 stopni (celsjusza, zeby nie bylo). Zima na calego! Wielu Brazylijczykow chodzi w kurtkach, czapkach i rekawiczkach:)

Tak zwany orientation week ze wspolnymi imprezami, wyjsciami do barow, restauracji i zwiedzaniem zaczyna sie dopiero dzisiaj, wiec te pierwsze 3 dni musielismy sobie z redaktorem Oszklem zorganizowac sami.

Tak jak to czesto bywa po przemieszczeniu sie o kilka stref czasowych dopadl nas klasyczny

jetlag. Ledwo dotrzymywalismy do godziny 18-19, a wstawalismy o 6 rano i nie wiedzielismy co robic... bylo jeszcze ciemno! Obejrzelismy juz polowe filmow na moim laptopie i kilka odcinkow prison break:) Przedwczoraj mielismy zamiar sie spotkac z innymi studentami z wymiany, nawet umowilismy sie na godz 21 ale okolo 19 zasnelismy przy filmie i nie bylismy juz w stanie wstac:)

Wczoraj nastapil przelom! Pierwszy dzien pelen atrakcji. Oczywiscie wstalismy okolo 6 rano:) Po zjedzeniu sniadana wpadlismy na genialny pomysl, ze zamiast ogladac kolejny odcinek prison break albo grac w szachy, mozemy zwiedzic Sao Paulo! Wzielismy darmowa mapke z lotniska, bezcenny przewodnik lonely planet z tygrysem na okladce (redaktor Oszkl twierdzi ze to pantera), aparaty i zapuscilimy sie w gaszcz ulic Sao Paulo.

Po przejsciu jakichs 100m od naszego hotelu stwierdzlismy, ze jednak nie mieszkamy w tak bogatej dzielnicy:) Pod kazdym mostem dalo sie zauwazyc ludzi koczujacych w kocach i kartonach z calymi swoimi dobytkami, na wiekszych placach mijalismy jakies zorganizowane grupki mlodych brazylijczykow w dresach... jakies brazylijskie gangi czy cos:)

Po tym jak jeden amigo zaczal nas zaczepiac stwierdzilismy, ze chyba za bardzo rzucamy sie w oczy robiac co chwile zdjecia dwoma aparatami, z przewodnikiem pod reka i rozlozona mapa:)

O tym, ze moze byc tu troche niebezpiecznie moga swiadczyc tez przonosne posterunki policji na kazdym rogu, ochrona kazdego banku i wazniejszej instytucji uzbrojona po uszy, chodzaca z palcami na spustach oraz wielkie opancerzone wozy do przewozenia pieniedzy, takze z uzbrojonymi straznikami...

Nasze zwiedzanie zakonczylismy dosc szybko bo po jakichs 2 godzinach. Uznalismy ze bezpieczniej bedzie wrocic metrem, ktore o dziwo jest tutaj dosc sprawne:)

No i nadszedl wieczor kiedy to zadzwonil do nas tajemniczy numer telefonu. Okazalo sie, ze jakichs chlopak z Dani zdobyl nasz numer telefonu i zadzwonil zeby ustawic sie na wspolne wyjscie z innymi studentami z wymiany. Po 3 dniach spedzonych tylko we dwoje wreszcie zaczelo sie cos dziac i ktos zechcial sie z nami spotkac!!:) Towarzystwo okazalo sie bardzo wesole, wiec jak sie domyslacie wyjscie nie zakonczylo sie jednym piwem:)

Mam nadzieje, ze tak jak dzisiaj bedzie juz kazdego dnia...

No dobra, juz Was nie zanudzam takimi dlugimi opisami. Jak tylko dostaniemy sie do komputera z wyjsciem USB to wrzucimy jakies zdjecia.

A tymczasem pozdrawiam,

redaktor Kaczy

Ps. Taka ciekawostka jeszcze. Dzisiaj rano w toalecie zauwazylem.... (wiem ze zapowiada sie interesujaco:)).... ze jak sie spuszcza wode to kreci sie ona w druga strone niz w Polsce!! Przynajmniej tak mi sie wydaje:)

Sao Paulo by obiektyw

2009-07-25T12:46:00.013-03:00

twarde, smierdzace, niewygodne, malzenskie - ale i tak spalo sie genialnie

redaktorzy jedzacy

najdluzszy autobus swiata

red. Oszkl oraz nie mniej eleganckie wejscie na uczelnie

aby Twoje pieniadze byly bezpieczne...

Av. Paulista, czyli wiezowiec na wiezowcu

brazylijska zima z perspektywy A30/B30

Sao Paulo ohne Englisch ;)

2009-07-25T11:41:00.006-03:00

Witam wszystkich,

red. Oszkl znowu powraca po dlugiej przerwie. Przepraszam, ze bez polskich znakow, ale pisze na portugalskiej klawiaturze. A oto dowod: çççÇÇÇÇ.

A teraz do rzeczy. Ta wiadomosc jest niezalezna kontynuacja poprzedzajacej wiadomosci red. Kaczego. Prawdopodobnie bedzie niespojna i nie bede w niej nawiazywal do poruszanych przez drugiego red. watkow, poniewaz wiadomosci pisane sa rownolegle. Jednak nie mniej zachecam do lektury.

Zebys drogi Czytelniku nie czytal tego samego dwa razy, opisze nasza sytuacje od momentu przywitania sie z brazyliska ziemia:) Generalnie zostalismy przywitani opadami, jakie wystepuja w rejonie Amazonii, ew. doliny Konga. Nie ukrywam, ze troche nas to zdziwilo... szczegolnie, ze temperetura jest rowniez zimowa... Zusammen do kupy, pogodowo, tak jak w Polsce w zeszlym miesiacu;) Ponadto bardzo, ale to bardzo bylismy zaskoczeni maskami ochronnymi przy wysiadaniu z samolotu. Na szczescie obcokrajowcy z Europy sa hardcorami i takich masek nie potrzebuja;)

Poniewaz nie chcielismy, aby kolejna korporacja taksiarzy zdzierala z nas drogocenne Reale, postanowilismy przetransportowac sie za pomoca komunikacji miejskiej, przy okazji ogladajac, jak to cale Sao Paulo wyglada...

Wyglada jak miast futurystyczne z takich filmow jak np. Batman albo inny Supermen;) Przeolbrzymie budynki, drogi szerokie na 4 pasy w jedna stone oraz samochody, samochody i jeszcze raz samochody. Miejskim autobusem w jakas godzine przedostalismy sie do stacji metra, gdzie udalo nam sie kupic bilet i dojechac w okolice uczelni, przy okazji zmieniajac linie 3 razy:) W Warszawie jak na razie jeszcze niewyobrazalne.

Uwaga: W Sao Paulo po angielsku mowi jakis 1% spoleczenstwa, no moze 1,02%. Wiec bazowalismy na moich 15 slowach, ktore potrafie po portugalsku+ jezyku niewerbalnym:)

Wysiedlismy na Av. Paulista- najwiekszej ulicy w Sao Paulo, z milionem budynow i 2 milionami bankow. I troche zonk, bo nie wiadomo, gdzie isc dalej. Na szczecie wtedy po raz pierwszy tego dnia spadl nam jak z nieba mlody koles, ktory lapie sie na te 1,02% Paulistas, ktorzy wladaja komunikatywnie angielskim:) Wytlumaczyl nam gdzie isc, jednak po przebyciu kilkuset metrow zdecydowalismy sie na wziecie taxi. Byla to moja "najdluzsza" podroz taxi w zyciu.. po przejechaniu jakichs 200m bylismy na miejscu:) Oczywiscie taksowkarz po angielsku znal tylko "hi!!" :)

Uradowani udalismy sie do biura wymian na uczelni FGV, gdzie ze zdziwieniem przywitala nas Melina, dziewczyna koorydnujaca caly program:) Ze zdziwieniem, poniewaz po przedstawieniu sie powiedzielimy, ze szukamy mieszkania i generalnie to nie mamy sie gdzie podziac. Po krotkiej rozmowie oddelegowala nas do Igora. Ten z kolei kazal wypelnic kilka dokumentow i oprowadzil nas po uczelni (tak, jakbysmy mieli na to ogromna ochote po 28 godzinnej podrozy;). Dal wskazowki, gdzie MOZNA znalezc jakies oferty, ale oczywiscie to nic pewnego:)

Zostawilismy bagaze na uczelni i wyruszylismy na miasto, w poszukiwaniu jakiegos noclegu. Na tamta chwile mielismy opcje wydania calych oszczednosci i pojscia spac do pobliskiego Mariotu, albo wybrania drugiej, nie mniej radykalnej opcji i przylaczenia sie do tamtejszych i "biesiadowania" pod mostem cala noc:) Na szczescie buddy Kaczego (ja nie otrzymalem takowej... widocznie im zabraklo albo cos) dala nam namiary na jakiegos kolesia, ktory poszukuje wspolokatora. Oczywiscie szczescie nie moze trwac wiecznie- moje srodki na koncie pre-paid byly niewystarczajace na wykonanie telefonu, natomiast red. Kaczemu rozladowala sie komorka:)

No to trzeba bylo kupic lokalna karte:) Jak juz wspomnialem, z angielskim ciezko, wiec w salonie komorkowym nie mozna bylo spodziewac sie cudu. Ale jakos sie udalo, troche na migi, troche po portugalsku, troche w ogole:D (nie chwalac sie udalo nam sie nawet "porozmawiac" o sieciach komorkowych w Polsce). Komorka jest, teraz tylko trzeba doladowac konto. No i tutaj druga niespodzianka - kioskarz mowiacy po angielsku:D Wprost niesamowite. Po 30 minutach kombinowania i dzwonienia na wszystkie mozliwe infolinie w Brazylii karta zostala doladowana. W miedzyczasie wybralismy sie do pobliskiego hostelu, gdzie co prawda pani mowila po angielsku, ale wolnych lozek juz nie bylo:)

Wyscig z czasem trwa dalej:) Przypominam, ze tutaj jest zima- sniegu co prawda nie ma, ale ciemno robi sie juz o 18. Karte kupilismy ok. 14:30... Na uczelni spisalismy kilka numerow telefonow z ofertami wynajmu (dokladniej 3). Dzwonie pod pierwszy numer... nic. Drugi... nic. Trzeci... JEST!!!:) koles mowi po angielsku- umowilismy sie za 30 min pod uczelnia. Oczywiscie, jak przystalo na Brazylijczyka, spoznil sie 20 min:)

W drodze do mieszkania staralismy sie nawiazac jakis dobry kontakt. Zeszlo na slawne polskie produkty, m.in.wodke;) Padlo pytanie, czy lubimy pic alkohol... Dyplomatycznie odpowiadamy, ze jak jest jakas okazja, to sie napijemy:) ufff...uwierzyl:)

Mieszanie- no po prostu bomba:) 2 male pokoje, spora kuchnia, lazienka. Na wyposazeni wielki TV, mikrofala, pralka, kuchenka, a nawet lodowka:) No i jak moglbym zapomniec o ochronie na dole, monitoringu i kolesiu, ktory otwiera Ci drzwi od windy. Jednym slowem, jak na Brazylie lux. Zaskoczyla nas rowniez cena - z wszystkimi oplatami 1000 reali do podzialu. Porownujac z wczesniejszymi sygnalami, mowiacymi o 1200 R od leba, mocno sie zdziwilismy. Ale pogadalimy jeszcze chwile i dobilismy targu:) Zonk w tym, ze on tam jeszcze mieszkal (nazywa sie Jersao, czy siakos takos, studiowal medycyne i zrobil nawet jakis dyplom w US&A:), a mieszkanie moze udostepnic dopiero we wtorek. Jednak wykazal sie super pomoca i pomogl nam znalezc w bardzo bliskiej odleglosci bardzo tani hostel:) Bylismy w 7 niebie:) Juz dawno nie czulem takiej ulgi - widmo mostu i mariotu zazegnane:)

Na koniec przenieslimy jedynie rzeczy z uczelni do hostelu, poszlismy cos zjesc i na koniec po wipiciu 2 whisky z cola poleglismy na lozku... niestety malzenskim, ale kazdy spal we wlasnym spiworze:) Podsumowujac- po 36 godzinach w podrozy wreszcie znalezlismy kawalek miejsca dla siebie:) Dodam jeszcze na koniec, ze na nogach bylismy juz przed 6- te strefy czasowe...

Obiecujemy, ze kolejne posty juz nie beda maratonami i bedzie sie je dalo przeczytac w czasie nie przekraczajacym obejrzenia teleexpressu:)

Hawk!!

red. Oszkl

Podroz do Sao Paulo

2009-07-25T11:32:00.013-03:00

Wita redaktor Kaczy!

Jako, ze dzisiaj mamy juz wiecej czasu to postanowilem Wam opisac nasza przeciekawa podroz z Katowic do Sao Paulo. Redaktor Oszkl, ktory siedzi obok mnie na kompie na naszej nowej uczelni opisze Wam pierwsze godziny w Sao Paulo.

Tak wiec od poczatku...

Planowy wylot z Katowic o 6 rano. Dobrze, ze pojawilismy sie na lotnisku ponad 2 godz przed odlotem bo inaczej bysmy nie wylecieli:)

A wiec co sie stalo... Obaj mielismy po dwa bagaze 20kg i 15kg, podeszlismy do odprawy, a tu przemila Pani z obslugi Wizz Aira mowi nam ze bagaze kazdego z nas moga wazyc w sumie po 20kg!! Doplata za kazdy dodatkowy kg to 70zl!! Jakas masakra! Okazalo sie, ze jak sie dokupuje dodatkowy bagaz w tych cudownych tanich liniach to kupuje sie sam bagaz bez kilogramow:) Calkowita waga Twoich bagazy zostaje bez zmian, tylko masz ten komfort, ze mozesz zapakowac sie w dwa bagaze... co za oszustwo!!

Tak wiec jedyne co moglismy zrobic to odchudzic swoje bagaze z 35kg do 20! Trzeba bylo to widziec! Nerwowe wyrzucanie co drugiej koszulki, klotnie z rodzicami co jest nam potrzebne, a co nie, ubieranie na siebie zimowych butow, po 2 bluzy i kurtki...

Na szczescie w koncu sie udalo i wylecielismy z Katowic bez jedynie 30kg potrzebnych nam rzeczy! Ciekawe co waznego zostawilismy w Polsce:)

Radzimy nie wchodzic z blizsze kontakty z ta firma

Potem wszystko potoczylo sie w miare bezproblemowo. Wyladowalismy w Londynie na Luton, dojechalismy autobusem za 14 Funtow do centrum i spotkalismy sie z naszym kolega bankierem z Royal Bank of Scotland Stezalym:) (wikszosc czytelnikow bloga Go zna). Dzieki uprzejmosci w/w instytucji finansowej moglismy zostawic nasze bagaze na recepcji i pojsc zwiedzic Londyn w 2 godziny:) A wlasciwie to w 1,5 godziny bo na poczatku wsiedlismy w zly autobus i wyjechalismy centrum:)

My z dyrektorem RBS:)

Odpoczywajacy redaktor Oszkl :)

Nauczeni doswiadczeniem... na Heathrow pojawilismy sie ok 2,5godz przed odlotem. Z powodzeniem przeszlismy odprawe i spokojnie czekalismy na samolot, ktory mial byc o godz 18.35. Na jakas godzine przed odlotem pojawil sie komunikat, ze samolot bedzie opozniony okolo 20 minut. Dodam tylko, ze na przesiadke w Zurychu mielismy 40minut. Domyslacie sie pewnie, ze zaczelismy sie denerwowac. Po jakichs 15 minutach pojawil sie komunikat, ze samolot wyleci o godz 19.15. Stalo sie jasne, ze nie zdazymy na nasz samolot do Sao Paulo...
Jakby tego bylo malo pojawil sie kolejny komunikat mowiacy o wylocie o 19.30, potem jeszcze komunikaty, ze samolot jest przygotowywany do przyjecia pasazerow i inne historie... wyszlo na to ze wylecielismy okolo godz 20 z 1,5 godzinnym opoznieniem.

No to wylecielismy:)

Podczas lotu snulismy juz plany jaka to afere zrobimy liniom Swiss Air oraz ze zarzadamy drogiego hotelu z jedzeniem do lozka za wszelkie utrudnienia:)
Co sie okazalo... jakies pol godziny przed ladowaniem na monitorach w samolocie pojawil sie komunikat, ze wszystkie polaczenia z Zurychu zostaly wstrzymane i czekaja na nasz samolot:) Rzeczywiscie tak bylo, po wyladowaniu w Zurychu mielismy jakies 15 minut na przedostanie sie na inny terminal i wejscie na poklad samolotu... Jak sie pewnie domyslacie pasazerowie czekajacy na nas od ponad godziny w samolocie do Sao Paulo nie powitali nas z usmiechami na twarzy:)

Po godz 23 czasu srodkowoeuropejskiego wylecielismy z Zurychu. Lot trwal okolo 12godzin, a trasa miala prawie 10tys km! Troche nam sie udalo, bo mielismy siedzenia zaraz za srodkowymi toaletami wiec na nogi mielismy jakies 2 metry przed soba:) Prawie cala podroz przespalismy, nawet pol godzinnego programu Top Gear nie zdazylem obejrzec do konca...

Naszym nogom bylo wygodnie :)

O dalszym biegu wydarzen przeczytacie w poscie redaktora Oszkla...
Z mojej strony to wszystko,
klaniam sie

Redaktor Kaczy

Dolecielismy!!

2009-07-24T17:05:00.002-03:00

Tak na wypadek gdyby ktos sie o nas martwil to chcialem poinformowac, ze dolecielismy do Sao Paulo! Oczywiscie nie obylo sie bez przygod ale o tym napiszemy pozniej. Najpierw musimy znalezc sobie mieszkanie bo robi sie ciemno, a na ulicy nie chcemy spac:)

Pozdrawia redaktor Kaczy

Drugi redaktor się ujawnia:)

2009-07-22T19:38:00.008-03:00

Witam Państwa! Tu redaktor Kaczy.

Jak to się mówi... lepiej późno niż wcale:) Rozpoczynam zapisywanie tego bloga na niecałe 5 godzin przed odlotem... prawie spakowany:)
Przez mojego wspóredaktora zostałem poproszony o rozwinięcie skrótu "K.A.C.Z.Y". Niestety nie mam takiej fantazji i daru jak redaktor Oszkl, tak więc postaram się rozwinąć ten skrót tak żeby po prostu dokładnie mnie opisywał.... Kaczy oznacza: Kreatywny, atrakcyjny, czarujący, zabawny yegomość:) Gdybym miał jeszcze literę "s" w swojej ksywie na pewno dodałbym "skromny":)

A teraz do rzeczy. Redaktor Oszkl opisał już naszą całą podróż do Sao Paulo, więc ja może tylko dodam, że będziemy za Wami wszystkimi bardzo tęsknić kochani obserwatorzy i będziemy starać się pisać relacje poparte zdjęciami jak najczęściej! O ile:
1. Nie ukradną nam aparatów i laptopów
2. Przeżyjemy lot nad Atlantykiem (w końcu lecimy airbusem:))
3. Dotrzemy z lotniska do uczelni w mieście, w którym tworzą się 200km korki!!
4. Nikt nas po drodze nie postrzeli, odetnie ręki, nie porwie, nie rozjedzie itp. (prawdziwe często zdarzające się przypadki, o których usłyszałem w brazylijskiej ambasadzie)
5. Oczywiście o ile znajdziemy czas pomiędzy imprezami i nauką:)
6. No i o ile w ogóle wylecimy z Katowic:) Pewnie większość z czytających zna historię o dwóch takich co lecieli na Alaskę i ...nie wylecieli:)

W ramach bezpieczeństwa podczas lotu pójdę do pilotów, zapukam i powiem żeby lecieli wolno i nisko:)

To by było, na tyle, chwilowo kończę nadawanie i wracam do pakowania, zostało mi pół godziny do wyjazdu na lotnisko:)

Podpisano,
redaktor Kaczy

Rododendronowa wyprawa

2009-07-21T18:37:00.002-03:00

Do wyjazdu pozostał jeden dzień... w sumie to tylko jeden;)

Czas najwyższy dać znać co i jak:) Generalnie niestety drugi redaktor jeszcze nie zdążył się ujawnić- widocznie stres związany z debiutem literackim jest zbyt duży...

Przygotowania idą całą parą. W ramach rozgrzewki i przystosowań do zmiany klimatu spędziłem (a nawet spędziliśmy z red. K.a.c.z.y.-m) z kilkoma znajomymi weekend na południu... Polski;) I nawet udało się z tym klimatem brazylijskim- była siatka, plaża, deszcze monsunowe, gorące dziewczyny i całonocne imprezy z sambą:) Nie będę ujawniał miejsca podróży, jednak podam pewną wskazówkę- okolice słyną z największego zagęszczenia rododendronów na świecie, a rynek znajdujący się w jednym z tamtejszych miast jest drugim najdłuższym w Europie, a najdłuższym na świecie rynkiem wybudowanym przed XXIw:)

No a teraz przygotowania- wiza: jest; szczepionki: są; walizki: również. Wylot dokładnie o 6 (w sam poranek;) z PIĘKNYCH Katowic, potem transport w Londek Zdrój z jednego lotniska (Luton) na inne lotnisko (Heathrow) - odległości są tak duże, że pozwoli nam to na zobaczenie prawie całej Anglii;), załadowanie się z ekwipunkiem na samolot do Zurychu, gdzie miejmy nadzieję, łaskawie poczekają i nie odlecą bez nas:) , a potem już tylko jakieś 12 godzin i będziemy rozkoszować sie smogiem nad ponad 20 milionową metropolią:)

Myślę, że kolejna wiadomość zostanie już wsparta zdjęciami wcześniej wymienionego smogu, naszych walizek, mostu, pod którym będziemy koczować (na chwilę obecną most jest jedynym pewnym noclegiem...) i innych bananów:)

Hawk!

Ola !!

2009-07-09T10:30:00.000-03:00

W sumie to nie mam zielonego pojęcia, jak zacząć pisać tego bloga. Powody są co najmniej dwa:
1. nigdy bloga nie pisałem;)
2. zacząć jest zawsze najtrudniej...

ale może jednak zacznę:)

Wita Was red. O.s.z.k.l., jeden z autorów tego oto bloga:) myślę, że drugi autor powinien się w najbliższym czasie również ujawnić. Pewnie myślicie, że nasze ksywki są związane z jednym z wpisów w naszych paszportach- nic bardziej mylnego!!
Tajemniczy redaktor O.s.z.k.l. to Optymistyczno-Samozwańczy Zapisywacz Kreatywnych Lotomyśli. Natomiast nie mniej tajemniczy red. K.a.c.z.y... sam się później przedstawi;)

Dokładnie za dwa tygodnie, startując z Katowic, lecąc przez Londyn (dwa lotniska), Zurych (jedno lotnisko) dolecimy do Sao Paulo, skąd (ale nie tylko) zamierzamy nadawać, relacjonować, opisywać, komentować oraz przedstawiać to wszystko co nas spotka i wydaje się być na tyle ciekawe, aby o tym wspomnieć:)

jak na tę chwilę to wszystko:)